Where She Meets the Sand

where-she-meets-the-sand toont een vrouw op het exacte moment waarop haar lichaam ophoudt vlees te zijn en grond wordt. De helft van haar is al opgegaan in een kleine zandverhoging aan haar voeten, en wat van haar overblijft staat rustig, met gesloten ogen, alsof dit stille tenietgaan niets is om bang voor te zijn.

Geen verf. Geen druk. Geen inkt. Het beeld is in het oppervlak van het acrylglas gekrast, opgebouwd uit een veld van afzonderlijke krassen die het licht vangen zoals zandkorrels de zon vangen. De vrouw verschijnt niet door toevoeging, zij verschijnt door weglating, door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging die zich uiteindelijk gedraagt zoals de herinnering dat doet: selectief, versleten, onvolledig.

Het beeld is altijd aanwezig, met of zonder direct licht. Licht creëert het niet, het verscherpt het. Onder scheerend licht vangen de krassen het licht en verdiept het contrast, de zandophoping aan haar voeten wordt bijna tastbaar, en de lange schaduw die zij werpt strekt zich uit als iets wat zij achterlaat. Het leest anders vanuit verschillende hoeken, zonder haar ooit te verliezen.

Er schuilt een stille symboliek in een lichaam dat zijn kalmte bewaart terwijl het uiteenvalt. Zij vecht niet tegen het zand, zij laat het eenvoudigweg toe, en het werk stelt een heel oude vraag op een heel hedendaagse manier: hoeveel van ons is vorm, en hoeveel is slechts wat er nog staat voordat ook dat loslaat.

Van de overkant van een ruimte gezien is zij monumentaal, een verlichte figuur die als geheel uit het donker is gesneden. Treedt u dichterbij en die zekerheid lost op in een veld van fijne krassen, kleine afzonderlijke markeringen die pas weer een vrouw worden zodra u terugstapt. Het werk houdt beide waarheden tegelijk vast, aanwezigheid en de ontbinding ervan, staand in hetzelfde oppervlak.

where-she-meets-the-sand continueert de Art with Scratch-serie van Tijs Dragtsma, waarin beeldtaal wordt opgebouwd door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging in plaats van pigment of druk. Een visuele taal waarin beschadiging geen vernietiging is, maar structuur. Dit werk is uniek.

"Zij verdwijnt niet. Zij wordt de grond waarop zij altijd heeft gestaan."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.