Where Glamour Ends

Zij was de meest zichtbare vrouw van de twintigste eeuw, en toch verdween ze. where-glamour-ends begint niet met haar licht. Het begint met de duisternis die het vasthield. Haar gezicht doemt op uit een veld van beheerste afwezigheid, niet op een oppervlak geplaatst maar vanuit binnenin oprijzend, alsof de diepte zelf de oorsprong is.

Geen verf. Geen druk. Geen inkt. Het beeld is volledig opgebouwd door afwezigheid, door holtes in het oppervlak die schaduw verzamelen en licht vangen, verschuivend bij elke verandering in de ruimte. Wat de toeschouwer ziet, hangt af van waar hij staat en hoe het licht valt. Het portret verschijnt en vervaagt, onthult en onthoudt, zoals zij altijd deed.

Op afstand is het werk monumentaal en stil. Één gezicht in het donker, omhuld door zwart, lichtgevend aan de randen. Treedt u nader en het oppervlak wordt een veld van diepte, een stille binnenruimte waar het beeld niet op het werk leeft maar erin.

Glamour is een vorm van licht die niets vraagt om erachter te zien. Dit werk vraagt het tegenovergestelde. Het randlicht dat haar haar omlijnt, de sculpturale vlakken van haar gezicht die uit de schaduw rijzen, het chiaroscuro dat haar definieert en omsluit, dit zijn geen decoratie maar vragen. Wat blijft er over aan het einde van glamour? Wat was er altijd aanwezig in het donker?

where-glamour-ends zet de Art with Void-serie van Tijs Dragtsma voort, waarin beelden worden opgebouwd door diepte en afwezigheid in plaats van verf of druk. Het is een werk over zichtbaarheid en de prijs daarvan, over het lichtgevende oppervlak en de stilte die het verbergt.

"Het helderste licht werpt de diepste schaduw. Dit werk leeft in beide."

Een visuele taal waarin afwezigheid geen leegte is, maar aanwezigheid.

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.