What the Eye Commands

Hij kijkt niet naar u. Hij gebiedt u.

Uit volledige duisternis materialiseert een gezicht. Rembrandtlicht vindt de legendarische krul van de snor, de holte van een oogkas, de kam van een jukbeen dat beroemd werd door een eeuw vol spektakel. Salvador Dalí verschijnt zoals een visioen aankomt, niet aangekondigd, maar plotseling, volkomen aanwezig.

Geen verf. Geen print. Geen inkt. Het beeld is opgebouwd uit afwezigheid, uit diepte binnen het oppervlak zelf. Het verschijnt en vervaagt met het licht, verschuift met de hoek van de blik van de toeschouwer, trekt zich terug in duisternis alsof het zijn eigen moment van openbaring kiest. Er is niets toegevoegd. Alles is gevonden.

Van de andere kant van de kamer is het werk monumentaal en stil, één enkel gezicht dat de muur in stilte vasthoudt. Komt u dichterbij, dan opent het zich in een veld van diepte, elke schaduw geconstrueerd niet door toevoeging maar door wat eronder ligt, door zorgvuldig gevormde leegte.

Dalí besteedde zijn leven aan het opheffen van de afstand tussen het zichtbare en het verbeelde. Dit werk geeft die logica aan hem terug. Zijn gezicht is niet geschilderd maar onthuld, niet op een oppervlak geplaatst maar daarbinnen ontdekt, alsof zijn blik altijd aanwezig was en wachtte op het licht om hem vorm te geven.

what-the-eye-commands zet de Art with Void-serie van Tijs Dragtsma voort, waarin beeldtaal wordt opgebouwd door diepte en afwezigheid in plaats van verf of print. Een visuele taal waarin afwezigheid geen leegte is, maar aanwezigheid.

"Hij keek nooit. Hij zag enkel."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.