War Has a Face

War has a face. Niet velen. Eén.

De eerste soldaat rijst op uit het zwart. Zijn helm vangt het licht. Zijn schild is geheven, zijn speer naar voren, zijn blik gericht op iets wat wij niet kunnen zien. Achter hem lost een colonne krijgers op in de duisternis, aanwezig maar nauwelijks, hun vormen één voor één vervagend totdat er niets meer rest dan schaduw. Ze zijn er. En ze zijn al weg.

Dit werk gaat niet over strijd. Het gaat over het moment ervoor. Over broederschap opgebouwd in stilte, discipline gedragen als een harnas, en de stille zekerheid dat er iets aankomt dat niet gestopt kan worden. Het gezicht vooraan draagt dat alles. War has a face, zo blijkt, altijd. En dat gezicht is menselijk.

Geen verf. Geen inkt. Geen print. Het beeld ontstaat door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging op acrylglas. Waar het materiaal is aangetast, houdt het licht. Waar het onaangetast blijft, keert de duisternis terug. De eerste krijger bestaat omdat het oppervlak is veranderd. De soldaten achter hem vervagen omdat de verandering met hen vervaagt. Het beeld is opgebouwd uit wat is weggenomen, niet uit wat is toegevoegd.

Van een afstand is het werk monumentaal en stil. Een enkele figuur die uit het niets stapt, een broederschap van schaduwen die zich achter hem uitstrekt. Kom dichterbij, en het beeld opent zich in een veld van gecontroleerde krassen, een oppervlak dat het licht vanuit elke hoek en elke positie anders opvangt. De figuur wordt scherper. De figuur wordt zachter. Het licht beslist.

War Has a Face zet de Art with Scratch-serie van Tijs Dragtsma voort, waarbij beeldtaal wordt opgebouwd door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging in plaats van pigment of print.

Een visuele taal waarbij beschadiging geen vernietiging is, maar structuur.

"Het licht onthult de krijger. De duisternis houdt de rest."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.