Waist Deep in Stillness

Waist Deep in Stillness toont een figuur met een maan als hoofd, dat tot aan de taille staat in een zee die zo roerloos is dat hij oogt als één enkel zwart vlak. In zijn handen, net boven de waterlijn gehouden, bevindt zich een klein papieren bootje, een kwetsbaar vaartuig aangeboden aan een horizon die niets teruggeeft. Er is geen wind in dit beeld, geen rimpeling, alleen de immense stilte van een wereld die halt heeft gehouden om te kijken.

De scène is niet geschilderd of gedrukt op het oppervlak. Ze is gekrast in diepblauw gekleurd spiegelglas, voortgebracht door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging in plaats van aangebracht met pigment. Elke lijn van het figuur, het bootje en de horizon bestaat omdat materiaal is weggenomen, niet omdat er iets bovenop is gelegd.

Blauw draagt het gewicht van het werk. Het is de kleur van nachtwater, van afstand, van een stilte die niet leeg maar vol ingehouden adem is, en het nestelt zich rondom het figuur met de maankop als de zee waarin het staat.

Omdat het oppervlak een spiegel is, betreedt de ruimte het werk. Rondom en tussen de krassen verschijnen de ruimte waarin u staat en uw eigen spiegeling, zodat kijken naar Waist Deep in Stillness betekent aan de rand van diezelfde zwarte zee te staan, boot in de hand, horizon voor u.

Van een afstand leest het werk als één helder, monumentaal beeld, een enkel figuur dat stilte in zijn handpalmen houdt. Stap dichterbij en het opent zich tot een veld van gecontroleerde krassen, een oppervlak dat zich pas opnieuw tot het figuur voegt zodra u terugstapt.

Het beeld is er altijd, met of zonder direct licht. Licht creëert het niet, het verscherpt het: bij een sterkere lichtbron vangen de krassen het licht en verdiept het contrast, terwijl wat rondom het figuur verschuift uitsluitend de spiegeling is, nooit het beeld zelf.

Waist Deep in Stillness vervolgt de Art on Mirror-serie van Tijs Dragtsma, waarin gekraste beeldtaal is opgenomen in gekleurd spiegelglas en de beschouwer deel wordt van het werk. Een beeldtaal waarbij schade geen vernietiging is, maar structuur, en waarbij de spiegel kijken omzet in deelnemen.

"Sommige dingen zijn niet bedoeld om de oever te bereiken. Ze zijn bedoeld om vast te houden."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.