Ga direct naar productinformatie
1 van 4

Venus Traced in Wild Bramble

Venus Traced in Wild Bramble

Belastingen inbegrepen.

Binnenkort op veiling

Dit werk wordt binnen de komende 10 dagen opgenomen in een Catawiki-veiling. Schrijf u hieronder in voor de collectors-lijst om onze veilingen te volgen.

Venus Traced in Wild Bramble neemt het meest geciteerde lichaam in de kunstgeschiedenis, de gebroken marmeren godin van het Louvre, en geeft haar een oppervlak terug door afwezigheid in plaats van restauratie. Hier is zij gevormd uit een veld van fijne krassen gezet in diepgroen gekleurd spiegelglas, haar afgewende hoofd, gekrulde haren en ontbloot bovenlichaam staan waar het gekleurde oppervlak is weggenomen in plaats van toegevoegd.

Groen draagt de mythe voort op zijn eigen voorwaarden. Het is de kleur van laurier en braamstruik, van dingen die wild groeien rond oude ruïnes, en het plaatst Venus in iets dat dichter bij de aarde staat dan wit museummarmer, zodat de godin van de liefde terugkeert als een figuur die nog geworteld is in de natuur in plaats van achter glas verzegeld.

Rondom haar houdt het diepgroene gekleurde spiegelglas de ruimte vast. Kijk naar het werk en u vangt ook de muur achter u, de vorm van wie er ook vlakbij staat, opgenomen in hetzelfde groene veld dat de godin omsluit. Zij wordt gepresenteerd, maar nooit afgesloten van de ruimte waarin zij hangt, en de toeschouwer wordt deel van de compositie.

Het beeld is er altijd, in elk licht. Een enkele harde lichtbron aan de andere kant van de ruimte verdiept het contrast en laat het veld van afzonderlijke krassen het licht opvangen en vasthouden, maar niets hier hoeft te worden ingeschakeld om gezien te worden. Licht schept deze Venus niet. Het scherpt haar.

Van dichtbij lost de monumentale figuur op in een veld van fijne krassen, elk onderdeel van een grotere stroom die door haar haar, haar schouder en de plooival aan haar heup loopt. Doe een stap terug en de godin stelt zichzelf opnieuw samen, weer volledig in omtrek al niet in ledematen, nog steeds de breuk meedragend die haar al tweeduizend jaar volgt.

Dit werk zet de Art on Mirror-serie van Tijs Dragtsma voort, waarin gekraste beelden worden gezet in gekleurd spiegelglas en de toeschouwer deel wordt van het werk. Een visuele taal waarbij schade geen vernietiging is, maar structuur, en waarbij de spiegel kijken omzet in deelnemen. Dit werk is uniek.

"Ze was gebroken lang voor ze werd gevonden, en toch staat ze."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.

Alle details bekijken