Veiled in Marble Silence

Zij kijkt niet naar buiten. Haar ogen zijn neergeslagen, haar gezicht volledig overgegeven aan de stilte, en het doek dat haar hoofd omhult volgt de lijn van wenkbrauw, wang en lippen alsof het er vanzelf neergevallen is, zonder één plooitje dat misplaatst is.

Hier is niets toegevoegd. Het gezicht, de sluier, de val van de draperie over de schouder, dit alles is opgebouwd vanuit diepte in plaats van toets, vanuit wat wordt onthouden in plaats van wat wordt neergelegd. Geen verf. Geen afdruk. Geen inkt.

Vanuit de andere kant van een ruimte presenteert het werk zich als één rustige, monumentale aanwezigheid, een vrouw gevangen in een half ingehouden adem, stil en volledig. Komt u dichterbij en die stilte opent zich tot een veld van diepte, contrast dat plooit in contrast, de sluier lijkt te verschuiven met elke stap die u zet.

Een gesluierd gezicht heeft altijd gesproken van onthouden, van een innerlijk leven dat uit het zicht wordt gehouden. Hier wordt dat idee lichamelijk. Het omhulsel dat zou moeten verhullen is juist datgene waardoor zij überhaupt gezien kan worden, en wat lijkt op verhulling is, in dit licht, een soort gave.

Het beeld verschijnt en vervaagt met licht, met contrast, met waar u ervoor kiest te staan. Wendt u af en zij trekt zich terug in het donker. Keert u terug en zij is er opnieuw, geduldig, rustig, wachtend om gevonden te worden.

Dit werk zet de Art with Void-serie van Tijs Dragtsma voort, waarin beelden worden opgebouwd vanuit diepte en afwezigheid in plaats van verf of afdruk. Een beeldtaal waarbij afwezigheid geen leegte is, maar aanwezigheid.

"Stilte, een gezicht gegeven."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.