Time Hung Out to Dry

Time Hung Out to Dry is een hommage aan De Persistentie van het Geheugen van Salvador Dalí, en beantwoordt dat schilderij op een stiller uur. Waar het origineel zijn horloges laat smelten over een zonnig strand, hangt dit werk ze op als was, gespannen op een lijn tussen twee kale bomen in een lege woestijn bij nacht. Een horloge druppelt langzaam naar de gebarsten aarde. Mieren verzamelen zich op een ander, geduldig en onverschillig voor het uur. Verre kliffen staan onder een onzichtbare maan, en het hele tafereel lijkt zijn adem in te houden.

Dit is Tijs Dragtsma's eigen compositie, opgebouwd als hommage in plaats van imitatie. Het is een onafhankelijk en uniek werk, geen kopie, reproductie, print of editie van het schilderij van Dalí, en het draagt geen autorisatie, goedkeuring of licentie van de nalatenschap of stichting van de kunstenaar. Wat hier staat, is een nieuw gesprek met een oud idee, gezien van deze kant van de nacht.

Geen verf. Geen print. Geen inkt. Het beeld wordt gevormd door gecontroleerde krassen die in het oppervlak van acrylglas zijn aangebracht, een veld van afzonderlijke sporen dat samenkomt tot horloges, bomen, mieren en schaduw. Vanuit de andere kant van de ruimte leest het tafereel als één monumentaal, maanverlicht tableau. Van dichterbij opent het zich in de gecontroleerde oppervlakteschade die het heeft opgebouwd, spoor voor spoor, een veld van fijne krassen dat de hele nacht op zijn plek houdt.

Het beeld is er altijd, met of zonder direct licht. Licht schept het niet. Het verscherpt het, zoals een aangestoken lucifer een kamer verscherpt die al gemeubileerd is in het donker. Onder een schampend licht verdiept het contrast, krijgen de horloges gewicht, lijkt de druppel naar de grond bijna nat. Het leest anders vanuit verschillende hoeken, zonder ooit het beeld eronder te verliezen.

Er zit een stille logica in de keuze voor dit onderwerp voor dit materiaal. Dalí liet zijn horloges smelten om af te beelden hoe de tijd zijn greep verliest. Hier wordt de tijd niet verzacht maar uitgewist, afgeschraapt zoals wind en jaren steen afslijten, zoals gebarsten woestijngrond een regenseizoen herinnert lang nadat het water is verdwenen. De mieren blijven werken, hoe dan ook. De bomen blijven kaal staan. Wat een oppervlak erodeert en wat een uur erodeert, blijken nauwe verwanten te zijn.

Time Hung Out to Dry behoort tot In Tribute, een serie binnen Art with Scratch van Tijs Dragtsma waarbij beeldmateriaal wordt opgebouwd door gecontroleerde oppervlakteschade in plaats van pigment of print, en waarbij diezelfde schade een manier wordt om de tijd te laten blijven smelten, nu in licht en schaduw in plaats van verf. Dit werk is uniek. Een visuele taal waarbij schade geen vernietiging is, maar structuur.

"Niets hangt voor altijd, zelfs de tijd zelf niet."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.