The Weight of Worlds

The Weight of Worlds toont Atlas gevangen in het moment voor instorting of volharding, diep gehurkt, elke spier strakgespannen onder een bol die vanuit de duisternis boven hem naar beneden drukt. Één hard licht valt recht van boven en kerft zijn schouders en ruggengraat uit een zwart dat zo diep is dat het als leegte aandoet, terwijl de bol zelf bijna zonder kenmerken blijft, een massa van puur gewicht in plaats van een specifieke wereld.

Geen verf. Geen druk. Geen inkt. Het beeld is in het oppervlak van acrylglas gekrast door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging, totdat een figuur en de last die hij draagt tevoorschijn komen uit wat ooit een blanco paneel was. Hier wordt niets toegevoegd. Alles wat u ziet is wat overblijft nadat iets is weggenomen.

Het beeld is altijd aanwezig, met of zonder direct licht. Licht creëert het niet, het verscherpt het. Onder een gerichte lichtbron vangen en weerkaatsen de krassen, en het contrast verdiept zich totdat de figuur nog harder lijkt te zwoegen tegen de bol boven hem. Het leest anders vanuit verschillende hoeken, bewegend tussen rust en helderheid, zonder ooit het beeld te verliezen.

Op afstand leest het werk als één monumentale figuur, theatraal en schilderachtig, met de sfeer van een studie in olie van een oude meester. Stap dichterbij, en diezelfde figuur lost op in een veld van fijne, gecontroleerde krassen, korrel en zwevend stof gesuspendeerd in zwart, een oppervlak dat pas weer als Atlas leesbaar wordt zodra u terugstapt.

Atlas is een van de oudste afbeeldingen van last die de kunst heeft, de straf van het omhooghouden van wat niemand koos om alleen te dragen. Hier is hij geen verre mythe maar een lichaam onder echte spanning, gehurkt in plaats van staand, dichter bij breken dan bij standhouden. De bol boven hem zou een planeet kunnen zijn, een belofte, of alles wat ooit gevraagd is van iemand die nooit een keuze heeft gekregen.

The Weight of Worlds vervolgt de Art with Scratch-serie van Tijs Dragtsma, waarin beeldvorming wordt geconstrueerd door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging in plaats van pigment of druk. Een visuele taal waarbij beschadiging geen vernietiging is, maar structuur.

"Sommig gewicht wordt nooit opgeheven. Het wordt gedragen."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.