The Ground Still Remembers

Een vorm blijft achter op de natte steen, de omtrek van een lichaam dat er nog maar enkele ogenblikken eerder lag. De regen heeft elke centimeter eromheen donkerder gemaakt, maar dit ene silhouet blijft droog, een negatieve ruimte die het laatste spoor vasthoudt van iemand die al is vertrokken.

Geen verf. Geen afdruk. Geen inkt. Het beeld is in het oppervlak van het acrylglas gekrast, opgebouwd door weghalen in plaats van toevoegen, zodat aanwezigheid en afwezigheid in precies dezelfde lijn samenkomen.

Het beeld is altijd zichtbaar, met of zonder gericht licht. Licht schept het niet, het verscherpt het. Onder een directe lichtbron vangen de gecontroleerde krassen het licht en kaatsen het terug, het contrast verdiept zich, en het werk leest vanuit elke hoek anders zonder ooit te verliezen wat het toont.

Vanop afstand leest het werk als één dramatische scène, de afwezigheid van een lichaam gevangen onder een hard, theatraal licht van boven. Komt u dichterbij, dan lost diezelfde scène op in een vlak van gecontroleerde oppervlakteschade, waarbij elke markering deel uitmaakt van een oppervlak dat nooit ophoudt fysiek te zijn.

Het eigenlijke onderwerp is niet de persoon, die het beeld al heeft verlaten. Het is de grond zelf, en hoe kort die bereid is een herinnering aan ons vast te houden voordat de regen er weer overheen sluit, één droge vorm als stille getuige dat hier iemand was.

The Ground Still Remembers zet de Art with Scratch-serie van Tijs Dragtsma voort, waarin beelden worden opgebouwd door gecontroleerde oppervlakteschade in plaats van pigment of afdruk. Een beeldtaal waarbij schade geen vernietiging is, maar structuur.

"Sommige sporen worden niet achtergelaten. Ze worden, voor even, geleend van de regen."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.