The Great Wave in Scratch

Er is een moment vóór de golf breekt, waarop zijn volle hoogte meer bij de hemel lijkt te horen dan bij de zee. The Great Wave in Scratch houdt dat moment stil, de top gekruld als een geheven hand, een kleine boot en een verre berg gereduceerd tot bijna niets eronder. Alles in de compositie dient die ene maatstaf van schaal, het geweldige tegenover het nauwelijks aanwezige.

Geen verf. Geen druk. Geen inkt. De golf bestaat doordat het oppervlak van het acrylglas is weggenomen in een veld van afzonderlijke krassen, niet aangebracht maar verwijderd. Waar het schuim kringelt en klauwt naar de lucht, verdichten de krassen zich en begint het materiaal zelf te gloeien. Waar het water diep en ongestoord stroomt, is het acrylglas met rust gelaten, en de duisternis daar is niet leeg, het is eenvoudigweg water dat het licht nog niet heeft gevangen.

Vanuit de andere kant van de kamer leest de golf als één gebaar, één vloeiende boog van wit die breekt over zwart. Kom u dichterbij en dat gebaar lost op in een veld van fijne krassen, elk klein, elk noodzakelijk, geen ervan alleen in staat de zee te beschrijven. Alleen samen, op afstand, worden zij opnieuw water.

Het beeld is altijd aanwezig. Licht schept het niet, het verscherpt het. Onder een directe lichtbron verzamelt de top meer helderheid en verdiept het contrast tussen golf en diepte, lijkt het schuim bijna van het oppervlak los te komen. Onder zachter licht legt dezelfde golf zich neer, stiller, maar nooit verdwenen. Het leest anders vanuit verschillende hoeken, zonder ooit het beeld te verliezen.

Achter het drama van het water schuilt een kleiner, ouder verhaal, het verhaal dat elke golf vertelt. Een vaartuig van deze omvang tegenover een kracht van deze omvang is een studie in hoeveel controle wij er werkelijk op hebben, en hoe vaak wij toch blijven varen. De berg in de verte beweegt niet. De golf wel. Dat contrast, tussen wat stand houdt en wat opstuwt, is het stille onderwerp achter het voor de hand liggende.

The Great Wave in Scratch zet de Art with Scratch-serie van Tijs Dragtsma voort, waarin beeldvorming wordt opgebouwd door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging in plaats van pigment of druk. Dit werk is uniek.

"De golf zou altijd breken. Wat telt is wat zij onthult op weg naar beneden."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.