The Face Between Directions

The Face Between Directions begint als een raadsel van hoeken. Twee profielen keren zich van elkaar af, elk naar buiten kijkend in zijn eigen stilte, en toch vormt zich tussen hen een derde gelaat dat rechtdoor kijkt en de toeschouwer zonder aarzeling tegemoet treedt. Hier is niets getekend of gedrukt. Het gelaat bestaat omdat het oppervlak is weggenomen, niet toegevoegd.

De anatomie buigt op manieren die het oog zou moeten verwerpen, maar toch op de een of andere manier accepteert. Een wenkbrauw wordt een jukbeen, een kaak lost op in een tweede slaap, en de gelaatstrekken verbinden zich langs lijnen die meer als geheugen aanvoelen dan als structuur. Het is een gelaat gebouwd uit tegenstrijdigheid, een beeld dat alleen bijeenblijft omdat het licht het toestaat.

Dat licht is het ware onderwerp van het werk. Tegen zuivere zwarte achtergrond overleven alleen de helderste contouren, zodat het werk leeft in uitersten, in wat bewaard blijft en wat wordt uitgewist. Loopt u erlangs en het gelaat kan in de schaduw verdwijnen, om vervolgens terug te keren naarmate de hoek verschuift, alsof identiteit zelf iets is dat steeds opnieuw gevonden moet worden in plaats van simpelweg gezien te worden.

Vanuit de andere kant van de ruimte leest het werk als één monumentale aanwezigheid, één gelaat dat drie richtingen tegelijk vasthoudt. Stapt u dichterbij, dan valt die aanwezigheid uiteen in een stil veld van gecontroleerde krassen op acrylglas, waarbij elke markering op zich geen betekenis draagt, maar samen een blik vormt die niet aan één richting kan worden vastgemaakt.

Er schuilt iets diep menselijks in die dualiteit. We kijken zelden slechts één kant op. We richten ons naar buiten, naar anderen, terwijl er iets in ons rechtdoor blijft kijken, onopgelost, onbesloten, wachtend om begrepen te worden. Dit werk geeft die innerlijke spanning een vorm, gebouwd uit wat is weggenomen in plaats van wat is geplaatst.

The Face Between Directions zet de Art with Scratch-serie van Tijs Dragtsma voort, waarin beeldvorming tot stand komt door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging in plaats van pigment of druk. Een visuele taal waarin beschadiging geen vernieling is, maar structuur.

"Tussen twee richtingen wacht een derde gelaat om gezien te worden."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.