The Dial Surfaces in Green

De wijzerplaat kijkt u recht aan, zoals in de halve seconde voordat u de tijd controleert en vergeet dat het horloge er überhaupt is. Hier is dat ogenblik stilgezet. De lunette, de uurmarkeringen, de kroon, de wijzers vastgepind op een moment dat niet meer zal bewegen, dit alles getekend als een veld van fijne krassen en grove witte tekens die het licht vangen tegen een wijzerplaat die verder donker en onverlicht blijft, precies waar het licht het niet zou bereiken.

Het glas eronder is diepgroen, en het groen is geen decoratie. Het is de kleur die duikers vertrouwen om diepte af te lezen, de kleur van de lunette en de band van de horloges waarvan dit er één afstamt, een kleur die altijd uithoudingsvermogen onder druk heeft betekend in plaats van vertoon. Ingebed in groen houdt dit specifieke horloge op een glinstering aan een pols te zijn en wordt het iets wat dichter bij een instrument ligt om te meten hoe lang dingen duren.

Geen verf, geen afdruk. Het beeld is in het oppervlak van het gekleurd spiegelglas gekrast, opgebouwd door weghalen in plaats van toevoegen, zodat wat als getekend licht wordt gelezen werkelijk het oppervlak is dat weggewerkt is totdat het opvangt wat erop valt.

Ga dichtbij staan en de wijzerplaat lost op in een veld van afzonderlijke tekens, beheerste krassen aangebracht met een vastheid die geen enkel teken belangrijker maakt dan het geheel. Stap achteruit en het horloge vormt zich opnieuw tot iets monumentaals, oversized, gevat in een duisternis die het ruimte geeft om naar gekeken te worden in plaats van simpelweg gedragen.

Het werk is altijd zichtbaar, met of zonder direct licht erop. Licht schept dit beeld niet, het scherpt het aan, en de omringende ruimte, welke ruimte dat ook is, verschijnt in de spiegel rondom het horloge in plaats van erin. Loop voorbij en de weerspiegeling verschuift, de galerie om u heen treedt het glas binnen, uw eigen silhouet nestelt zich tussen de donkere uurmarkeringen. Het beeld zelf verdwijnt nooit.

The Dial Surfaces in Green zet de Art on Mirror-serie van Tijs Dragtsma voort, waarin gekraste beelden in gekleurd spiegelglas zijn gevat en de toeschouwer deel uitmaakt van het werk. Dit werk is uniek.

"Tijd kondigt zichzelf niet aan. Het blijft maar opduiken, kras voor kras, totdat u het opmerkt."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.