Tender With Years

Er zijn gezichten waarin tederheid geen zachtheid is, maar opeenstapeling. Elke lijn in het gezicht van deze vrouw is een getuigenis, niet alleen van lijden, maar van alles wat zij heeft omvat, gedragen en stilzwijgend gegeven. Ze zit met gevouwen handen, beheerst, ongehaast, en het licht dat over haar valt lijkt zijn onderwerp te hebben gevonden zonder te zoeken.

De omringende duisternis is absoluut. Er wordt geen ruimte gesuggereerd, geen wereld die zich uitstrekt voorbij wat deze enkele gerichte lichtbron bereid is te verlichten. Haar donkere kleding lost aan de randen op in de leegte, randloos, zonder afscheid. Wat overblijft is haar gezicht, het bescheiden kant aan haar kraag en die handen: gevouwen niet in overgave, maar in de soort stilte die alleen een lang leven verdient.

Ze is niet ontstaan door verf, inkt of welke toevoeging dan ook. Ze bestaat omdat het oppervlak van acrylglas is veranderd door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging. Elke markering is een aftrekking die licht opvangt, buigt en vorm geeft aan wat anders niet zou verschijnen. Er is hier niets geplaatst. Alles is verwijderd.

Tender With Years behoort tot Dutch Glory, een reeks binnen Art with Scratch van Tijs Dragtsma, waarin beeldvorming wordt opgebouwd door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging in plaats van pigment of print, en waarin diezelfde beschadiging een manier wordt om gewicht en volledige menselijkheid terug te geven aan de gewone gezichten die een tijdperk van welvaart heeft achtergelaten.

Vanaf een afstand draagt het werk de ernst van een museumcanvas, een aanwezigheid die een ruimte moeiteloos in haar greep houdt. Dichterbij onthult het oppervlak zich anders: een veld van gecontroleerde krassen, elk licht opvangend volgens zijn eigen hoek, zodat het beeld verschuift tussen helderheid en rust naarmate de toeschouwer beweegt. Ze blijft niet gefixeerd. Ze verschijnt, trekt zich terug en verschijnt opnieuw.

Dit is ook de bijzondere kwaliteit van ouderdom: niet één enkele waarheid die stilstaat, maar een aanwezigheid die zich anders toont afhankelijk van hoe dicht u staat en welk licht u meebrengt. In dit werk is de beschadiging van het oppervlak niet wat haar verbergt. Het is wat haar onthult. Een visuele taal waarin beschadiging geen vernietiging is, maar structuur.

"Ze was er altijd al. Het oppervlak moest alleen leren haar door te laten."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.