Senna Held in the Blue

Ayrton Senna verschijnt hier niet als gezicht maar als silhouet, de gebogen koepel van een rachelm en de harde lijn van een vizier zo eenvoudig gevormd dat de man erachter bijna een mythe wordt. Senna Held in the Blue behoudt alleen wat het oog nodig heeft om te weten wie dit is, het profiel, de kraag, de enkele lichtstraal langs de kruin van de helm, en laat al het andere wegvallen in duisternis.

Het beeld is gevormd door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging, niet door toevoeging. Een veld van afzonderlijke krassen is bewerkt in diepblauw gekleurd spiegelglas, en waar die krassen het dichtst bijeenkomen, langs de kromming van de helm en de band van het vizier, vangt het oppervlak licht en verandert het in fijn, gloeiend wit. Waar de krassen achterwege blijven, blijft het glas een diep, ongebroken blauw, en het vizier zelf blijft een zuiver zwart vlak, het enige deel van Senna dat nooit aan ons wordt teruggegeven.

Vanuit de andere kant van de ruimte bezien leest dit als pure sfeer, een enkele schijnwerperbundel die door bijna totale duisternis valt op een helm die in het blauw hangt. Komt u dichterbij, dan lost diezelfde bundel op in een veld van fijne krassen, monumentaal van op afstand, intiem van dichtbij, dezelfde spanning die Senna zelf definieerde, een man die sereen leek op snelheid en achter het vizier volkomen onleesbaar was.

Blauw draagt zijn eigen gewicht in dit werk. Het is het blauw van de nacht voor een race, van koele focus onder druk gehouden, van een mythe die is afgekoeld tot iets dat meer op legende lijkt dan op herinnering. In dat blauw gevangen is Senna noch aanwezig noch afwezig, hij zweeft, zoals een naam een gezicht kan overleven.

Dit spiegelglas is nooit alleen een achtergrond. Rondom en tussen de krassen worden de ruimte en de persoon die ervoor staat weerkaatst, zodat de toeschouwer wordt meegetrokken in hetzelfde blauw dat Senna vasthoudt, en zo deel van de compositie wordt in plaats van een buitenstaande toeschouwer. Licht schept dit beeld niet, het is er altijd, gevangen in het oppervlak van het glas. Wat verandert is alleen de weerkaatsing eromheen, de ruimte die verschuift terwijl de helm precies blijft waar hij gevormd is, zijn contrast dat verdiept onder sterk licht en rustig wegvalt onder zacht licht.

Senna Held in the Blue is een vervolg op de Art on Mirror-serie van Tijs Dragtsma, waarbij gekrast beeldmateriaal in gekleurd spiegelglas is gezet en de toeschouwer deel van het werk wordt, een visuele taal waarbij beschadiging geen vernietiging is maar structuur, en waarbij de spiegel kijken omzet in deelnemen.

"Sommige mannen worden herinnerd als gezichten. Senna wordt herinnerd als een lichtlijn in het donker."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.