Rings Around the Last Letter

Een wiel wordt gebouwd uit cirkels, en hier overleven alleen de cirkels. De rand van de velg keert terug als een gebroken ring van licht, de schouder van een band tekent zich af langs één gebogen naad, en precies in het midden zitten twee letters in hun eigen kleinere ring, het laatste punt voordat de naaf oplost in het zwart. Rings Around the Last Letter reduceert een Rolls-Royce-wiel tot precies dat, ringen binnen ringen, die zich sluiten om de ring die een naam draagt.

Rondom dat middelpunt overleven de spaken niet als spaken. Ze keren terug als fragmenten, een verspreiding van heldere tekens en kleine lichtdiamanten die rotatie meer suggereren dan beschrijven, alsof het wiel midden in een draai was gevat en alleen de helderste momenten van zijn beweging waren achtergebleven. Daartussen doet het zwart het meeste werk, het houdt de fragmenten uit elkaar zodat het oog het wiel moet voltooien dat het beeld slechts aanduidt.

Geen verf. Geen print. Geen inkt. Het gehele beeld is gekrast in het oppervlak van het acrylglas, een veld van individuele tekens die als licht op diep zwart rusten. Het beeld is altijd aanwezig, het wacht niet tot een lamp het vindt. Licht creëert het beeld niet, het verscherpt het, bij direct licht vangen de krassen licht en reflecteren, het contrast verdiept, en de ringen en de letters verheffen zich verder uit het lege eromheen. Het leest anders vanuit verschillende hoeken, zonder het beeld ooit te verliezen.

In het midden, twee verweven letters, R en R, voor Charles Rolls en Henry Royce, een handtekening op het wiel gezet lang nadat het al een handtekening was geworden voor iets groters dan de twee mannen die het als eersten schreven. Het embleem zou in 1933 van rood naar zwart zijn veranderd, het jaar dat Henry Royce stierf, een kleine rouwdaad sindsdien gedragen op elk voertuig dat het teken draagt. Dit is een onafhankelijk kunstwerk van Tijs Dragtsma, niet gemaakt, vergund of onderschreven door Rolls-Royce.

Rings Around the Last Letter behoort tot Objects of Desire, een serie binnen Art with Scratch van Tijs Dragtsma, waarin beelden worden opgebouwd via gecontroleerde oppervlaktebeschadiging in plaats van pigment of print, en waarin diezelfde beschadiging een manier wordt om te vragen waarom een teken dat bedoeld was om te zeggen wie iets gebouwd heeft, een eeuw later een teken wordt van wie het bezit.

Een wiel draait en wordt zelden van dichtbij bekeken, toch plaatste het huis zijn volledige naam daar, tweemaal verweven, alsof zelfs het deel dat de weg raakt moest aankondigen aan wie het toebehoorde. Welk teken zou u nog willen, als de enige plek die restte om het te plaatsen ergens was waar niemand ooit op het idee zou komen te kijken.

"Een visuele taal waarin beschadiging geen vernietiging is, maar structuur."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.