Monoliths Pierced by Light

Monoliths Pierced by Light opent zich op een landschap opgebouwd uit stilte en steen. Hoge betonnen vormen rijzen op uit een kale vlakte, hun oppervlakken verweerd en geaderd, staande als de overblijfselen van een beschaving die massa verkoos boven ornament. Er is hier geen versiering, alleen gewicht, rand en schaduw.

Door elke monoliet is een cirkel gesneden, soms klein en half verborgen in de schaduw, soms breed genoeg om zijn eigen zon te bevatten. Licht trekt door deze openingen en nestelt zich op de grond daarachter, zodat zelfs de zwaarste vormen in de compositie lijken te ademen. Het is deze stille tegenstelling, massa doorboord door leegte, die het werk zijn titel geeft.

Aan de voet liggen verspreid ruwe stenen waar ze gevallen zijn, en aan de horizon scheidt een smalle strook helderheid de grond van de lucht. Het tafereel leest als zowel ruïne als observatorium, een plek gebouwd om licht te meten eerder dan het buiten te houden.

Dat idee werkt rechtstreeks door in hoe het stuk als object bestaat. Geen verf. Geen druk. Geen inkt. Het beeld is in acrylglas ingewerkt door gecontroleerde krassen, een veld van gecontroleerde oppervlakteschade dat materiaal verwijdert in plaats van het toe te voegen, zodat de monolieten en hun cirkelvormige openingen naar voren treden zoals ze dat in de woestijn doen, door afwezigheid, niet door accumulatie.

Het beeld is altijd aanwezig, van over de kamer zichtbaar zelfs zonder direct licht. Onder een directe lichtbron vangt het gekraste oppervlak het licht en weerkaatst het, het contrast verdiept zich, en het stuk leest anders vanuit de ene hoek dan de andere zonder ooit zijn vorm te verliezen.

Vanuit een afstand houdt het werk stand als één monumentaal zicht. Van dichtbij lost het op in de fijne lijnen waaruit het bestaat, een veld van krassen dat staat voor steen, schaduw en lucht. Monoliths Pierced by Light zet de Art with Scratch-serie van Tijs Dragtsma voort, waarin beelden worden geconstrueerd door gecontroleerde oppervlakteschade in plaats van pigment of druk.

Als geheel gelezen wordt het stuk een meditatie over wat structuren doorlaten en wat ze tegenhouden, over hoe zelfs de meest gesloten vormen een opening dragen als het licht geduldig genoeg is om die te vinden.

"Licht creëert het beeld niet. Het verscherpt het."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.