Minotaur Held in the Red

Minotaur Held in the Red brengt de oudste gevangene van de mythe naar de stilte van gekleurd spiegelglas. Hij zit op een stenen blok, ellebogen op zijn knieën, het grote hoofd van een stier diep gebogen, gevangen in het moment vlak voordat hij opkijkt, of misschien het moment nadat hij het kijken heeft opgegeven.

Het licht verzamelt zich waar het lichaam het meest zichzelf is, langs de boog van de horens, over de dikke bult van de nek, over de schouders die nog altijd de herinnering aan kracht dragen. Daar vangt een vlak van fijne krassen elke verandering in de ruimte op en geeft er antwoord op. Het gezicht blijft laag, de benen blijven in schaduw, teruggehouden in het diepe rood in plaats van aangeboden.

Rood is hier geen decoratie. Het is de kleur van bloed en van opsluiting, van de labyrintmuren die hem nooit lieten ontsnappen, en het omsluit de figuur zoals schuld een mythe omsluit die weigert te eindigen.

Er wordt niets op het oppervlak van de spiegel aangebracht. Het beeld wordt gevormd door wegnemen, een vlak van afzonderlijke merken weggenomen uit het gekleurde glas in plaats van erop aangebracht, zodat wat ontbreekt de Minotaur wordt en wat overblijft het rood wordt waarin hij nog altijd staat. Vanuit de andere kant van de ruimte gezien is de figuur monumentaal, een bijna menselijk gewicht dat op steen rust. Dichtbij lost hij op in gecontroleerde oppervlakteschade, één richting van krassen na de andere, nooit meer dan licht optelend.

De spiegel laat de toeschouwer niet op afstand blijven. Rond het gebogen hoofd en tussen de krassen verschijnen de ruimte en wie daarin staat in het rode glas, meegetrokken in dezelfde opsluiting die de Minotaur nooit heeft verlaten. Licht schept dit beeld niet. Het verscherpt het, verdiept het contrast zonder de figuur ooit te laten verdwijnen.

Minotaur Held in the Red zet de Art on Mirror serie van Tijs Dragtsma voort, waarin gekraste beelden in gekleurd spiegelglas worden gezet en de toeschouwer deel van het werk wordt. Een visuele taal waarin schade geen vernietiging is, maar structuur, en waarin de spiegel kijken omzet in deelnemen.

"Zelfs het monster wacht om gezien te worden."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.