Marilyn in Silver Curls

Ze keert haar rug naar de kamer en naar de camera, de beroemde krullen vangen het schaarse licht terwijl de schouders en de haar zijde van haar gezicht wegzinken in een duisternis die zo volledig is dat ze een aanwezigheid op zichzelf wordt.

Geen verf. Geen print. Geen inkt. Het beeld is via gecontroleerde krassen rechtstreeks in het oppervlak van het acrylglas ingewerkt, elke kras een kleine weghaling in plaats van een toevoeging, totdat haar, schouder en de vage rand van een wang tevoorschijn komen uit wat is weggenomen.

Het beeld is er altijd, in daglicht evengoed als onder een enkele lamp. Licht schept het niet. Het verscherpt het: onder direct licht vangen de krullen een zilveren glans op en houden die vast, het contrast verdiept zich, en het werk toont zich anders naarmate u erlangs loopt, zonder haar ooit te verliezen.

Weinig gezichten zijn zo vaak bekeken als dit. Hier houdt ze het terug, en geeft slechts de achterkant van haar hoofd en de lijn van een schouder, en het portret gaat minder over gezien worden dan over het moment vlak voor het wegdraaien.

Vanaf de andere kant van een kamer leest het als één gebaar van zilver licht tegen zwart, monumentaal en stil. Dichterbij valt dat gebaar uiteen in een dicht veld van afzonderlijke krassen, dat zich pas op een bepaalde afstand oplost tot een gezicht, een schouder, een vrouw.

Marilyn in Silver Curls vervolgt de Art with Scratch-serie van Tijs Dragtsma, waarin beelden worden opgebouwd door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging in plaats van pigment of print.

"Wat wordt weggenomen, wordt het licht dat overblijft."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.