Manneken Pis in the Green

Manneken Pis is de kleinste beroemdheid van Brussel, een jongen die voor eeuwig midden in zijn kattenkwaad staat bevroren op zijn voetstuk, meer geliefd dan bijna elk monument dat dubbel zo groot is. Art on Mirror neemt die vrijpostigheid en zet haar in diep groen gekleurd spiegelglas, het gebaar en de grijns bewarend en al het andere overlatend aan het donker.

De jongen overleeft als een veld van afzonderlijke tekens, een dikke witte contour om het kleine lichaam, de krullen, de houding, en een dunne verspreide lijn van stippen die zijn boog van water naar de leegte eronder volgen. Licht valt slechts op één kant van hem, zodat die kant een grof veld van fijne krassen verzamelt terwijl de rest van de figuur een egaal zwart silhouet blijft, alsof de helft van hem nog brons in de schaduw staat en de andere helft een voorbijgaande lamp opvangt.

Groen is hier geen decoratie. Het is de kleur die brons aanneemt na jaren buiten, de patina die neerdaalt op een standbeeld dat door te veel handen en te veel weer is bemind, zodat het glas zelf een tweede huid wordt voor een figuur die de stad eeuwenlang heeft zien verouderen.

Niets is geschilderd en niets is gedrukt. Het beeld ontstaat door het oppervlak weg te nemen in plaats van eraan toe te voegen, een veld van fijne krassen gesneden in het oppervlak van het groene glas in plaats van erop aangebracht, zodat het er is in vol daglicht en in een lege kamer evenzeer. Licht schept het beeld niet. Het verscherpt het, het contrast verdiepend waar de lamp het vindt en de rest terug in het groene donker latend wegzakken.

Omdat het oppervlak verspiegeld is, blijft de kamer erin binnenkomen. Wie voor deze kleine, vrijpostige jongen staat, ziet zijn eigen omtrek getekend in hetzelfde groen achter hem, betrapt midden in een blik zoals hij is betrapt midden in een gebaar, deel van de grap in plaats van slechts toeschouwer.

Dit werk zet de Art on Mirror-reeks van Tijs Dragtsma voort, waarin gekraste beelden in gekleurd spiegelglas worden gevat en de kijker deel wordt van het werk. Een visuele taal waarbij schade geen vernietiging is, maar structuur, en waarbij de spiegel kijken omzet in deelnemen.

"Zelfs een monument dat zo klein is, kan een hele kamer groen kleuren van kattenkwaad."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.