Lilies Scratched Into Silence

Lilies Scratched Into Silence geeft zijn eerste licht aan de bloemen. Een kroon van witte lelies, gevormd als een veld van fijne krassen, bezit de lichtste passage in het hele werk, terwijl het gezicht daaronder wacht in een stilte van eigen makelij.

De ogen zijn gesloten, en die ene keuze draagt de stemming van het hele portret. Niets hier vraagt om gezien te worden, slechts om getuige van te zijn. Het licht volgt de wending naar binnen en rust langs het voorhoofd, de neusrug en de welving van de mond, voordat het al het andere terug laat zinken in het zwart.

Rondom dat stille middelpunt verrichten de lelies hun volledige werk. Elk bloemblad wordt gedragen door een veld van individuele lijnen, dicht bij de kroon waar het licht samenkomt, losser wordend naar de randen waar een blad of een enkele verdwaalde bloem terugdrijft naar het donker. Zo dicht op de huid gedragen, lezen bloemen minder als ornament dan als offergave, het enige deel van haar dat het licht beantwoordt zonder aarzeling.

Onder de kroon zijn de schouders nauwelijks aanwezig, een zwakke lijn van oppervlak laag in het kader gehouden, slechts aanwezig opdat het gezicht ergens vandaan kan opstijgen. De ruimte, het kledingstuk, elke specifieke gelijkenis, dat alles mag verdwijnen in het zwart, zodat wat overblijft aanvoelt als aanwezigheid zelf in plaats van één bepaalde vrouw.

Geen verf. Geen druk. Geen inkt. Het beeld is gevormd door gecontroleerde krassen aangebracht in het oppervlak van acrylglas, een veld van fijne krassen dat samenkomt tot bloemblaadjes en voorhoofd en overal ononderbroken donker blijft waar het licht niet reikt. Het beeld is altijd aanwezig, in daglicht zowel als onder een enkele gerichte lichtbundel. Licht schept het niet, het verscherpt het, en het contrast verdiept totdat de kroon lijkt op te stijgen van het oppervlak.

Lilies Scratched Into Silence behoort tot In the Light, een reeks binnen Art with Scratch van Tijs Dragtsma waarin beeldtaal wordt opgebouwd door gecontroleerde beschadiging van het oppervlak in plaats van door pigment of druk, en waarin diezelfde beschadiging een manier wordt om een persoon volledig op eigen voorwaarden uit het donker te laten treden.

"Zelfs met gesloten ogen beslist ze wat het licht mag bewaren."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.