Landscape of Skin and Shadow

Er is een moment waarop het oog niet langer een lichaam ziet, maar een landschap begint te zien. In dit werk wordt keel tot heup terrein, het sleutelbeen een richel, de borsten en ribben rijzen en dalen als heuvels gevangen onder een laagstaande, late zon. Alles buiten dat licht verdwijnt in zwart.

Ze staat dichtbij, vult het kader van rand tot rand, en de nabijheid is niet bedoeld als spektakel. Het is een studie in hoe het licht kiest wat het onthult en wat het voor zichzelf houdt. De ene zijde van het lichaam gloeit, de andere trekt zich terug in schaduw, en de navel rust als een kleine, stille vallei daartussen.

Zoals bij elk werk in de Art with Void-serie is hier niets toegevoegd. Geen verf, geen druk, geen inkt. Het beeld is opgebouwd uit diepte en uit wat bewust wordt onthouden, zodat wat resteert aanvoelt als gehouwen uit stilte in plaats van aangebracht op een oppervlak.

Van de andere kant van een ruimte leest het werk als één zachte, monumentale vorm, bijna geologisch, bijna roerloos. Kom men dichterbij, dan opent het zich tot een veld van diepte, contour na contour, het soort detail dat alleen verschijnt wanneer licht en afstand samenspannen om het toe te laten.

Onder het oppervlak schuilt een stillere gedachte: dat een lichaam gelezen kan worden zoals wij heuvels en horizonten lezen, waardig dezelfde geduldige aandacht, dezelfde eerbied voor wat tijd en licht met een vorm doen. Landscape of Skin and Shadow vraagt de beschouwer te kijken zoals men naar land in de schemering kijkt, zonder haast, zonder aanspraak.

Dit werk zet de Art with Void-serie van Tijs Dragtsma voort, waarin beelden worden opgebouwd uit diepte en afwezigheid in plaats van verf of druk. Dit werk is uniek.

"Een visuele taal waarin afwezigheid geen leegte is, maar aanwezigheid."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.