Horns Drawn From Fire

Horns Drawn From Fire begint waar de stier verdwijnt in zijn eigen duisternis, zijn neergebogen hoofd en de massa van zijn lichaam als één onverlichte vorm gegeven, zodat het dier minder leest als iets dat wordt waargenomen en meer als iets dat wordt herinnerd, een vorm die aan de rand van de zichtbaarheid wordt vastgehouden.

Alleen de omtrek overleeft als iets dat licht benadert, een dunne halo die de rand van het dier omhult en al binnen bereik weer uitdooft, en langs de welving van de horens twee fijne heldere lijnen die recht uit gloeiende kolen lijken te zijn getrokken. Meer wordt er niet gegeven. Geen grond, geen vloer, geen muur, alleen het dier en de duisternis die het vasthoudt.

Het beeld is niet op het oppervlak van de spiegel aangebracht, het is erin geopend, gevormd door een veld van beheerste krassen in diep rood gekleurd spiegelglas, zodat wat gloeit geen verf of druk is maar het materiaal zelf dat licht opvangt langs zijn wond.

Rood draagt hier zijn eigen lading, de kleur van bloed dat warm wordt gehouden onder de huid, van hitte die nog geen vlam is geworden.

Omdat het oppervlak evenzeer spiegel is als beeld, worden de kamer en degene die ervoor staat meegetrokken in het rood rond de horens en de duisternis van het lichaam. Het werk wordt nooit voltooid door de muur waaraan het hangt, het wordt voltooid door degene die dicht genoeg nadert om erin gevangen te worden.

Vanuit het andere einde van de kamer is de stier monumentaal, één donkere massa met horens verlicht als een waarschuwing. Van dichtbij lost diezelfde massa op in een veld van afzonderlijke tekens, geduldig en exact, bewijs dat het beeld werd weggenomen in plaats van toegevoegd. Licht schept het niet, het verscherpt slechts wat er al was, en de weerkaatsing kan veranderen met de kamer, maar het beeld blijft.

Horns Drawn From Fire zet de Art on Mirror-reeks van Tijs Dragtsma voort, waarin gekrast beeldwerk is ingebracht in gekleurd spiegelglas en de toeschouwer deel uitmaakt van het werk. Een beeldtaal waarin beschadiging geen vernietiging is, maar structuur, en waarin de spiegel kijken omzet in deelnemen.

"Het vuur omringt de stier niet. Het is waar de stier uit bestaat."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.