Hollow Where Glory Was

Er is iets diep verontrustends aan een gezicht dat geen naam meer heeft. De buste staat er met volledige klassieke autoriteit. De houding spreekt van belang, van bestendigheid, van iemand die ooit van betekenis was. Maar de sokkel is leeg. De holte waar de naam gebeiteld zou zijn, is schoon, doelbewust en absoluut.

Dit gaat niet over de afwezigheid van een persoon. Het gaat over het wissen van diens identiteit uit de geschiedschrijving. De figuur blijft. De erkenning niet. Wat overleeft is de vorm van glorie zonder haar aanspraak.

Geen verf. Geen druk. Geen inkt. Het beeld ontstaat door beheerste krassen in het oppervlak van acrylglas. Licht beweegt anders door die sporen, afhankelijk van waar u staat. Van een afstand houdt een waardig silhouet zijn vorm tegen het donker. Dichterbij wordt het oppervlak een veld van beheerste oppervlaktebeschadiging, en begint de figuur aan te voelen als iets dat langzaam wordt vergeten.

In die spanning leeft de betekenis. Het werk rouwt niet om de ontbrekende naam. Het houdt eenvoudig het feit van zijn afwezigheid vast, met dezelfde stille autoriteit die de buste zelf ooit uitstraalde.

Het pure zwart rond de figuur biedt niets, geen tijdperk, geen context, geen verhaal. Het is een monument voor iemand, of wie dan ook, of niemand. De elegantie is intact. De identiteit niet. Die combinatie maakt dat u uw blik zo moeilijk van het werk kunt afwenden.

Dit werk zet de serie Art with Scratch van Tijs Dragtsma voort, waarin beelden worden opgebouwd door beheerste oppervlaktebeschadiging in plaats van pigment of druk. Een beeldtaal waarin beschadiging geen vernietiging is, maar structuur.

"Glorie laat haar vorm na. De naam volgt niet altijd."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.