Her Silence Wears Light

Her Silence Wears Light draagt een enkel moment van vertrouwen, gevangen op het ogenblik waarop aanraking oplost in stilte. De vrouw leunt achterover, ogen gesloten, haar gezicht gekanteld naar een licht dat zichzelf nooit volledig zal verklaren, en dat ene gebaar wordt het geheel van het verhaal.

Om haar heen verdwijnt de man bijna geheel. Zijn armen blijven, een gewicht waarin zij rust, maar zijn lichaam wordt teruggegeven aan het donker, aanwezig slechts als druk en warmte, niet als vorm. Het werk bewaart haar gezicht, haar keel, haar gevouwen handen en de stille architectuur van haar schouders, en laat al het andere wegzinken in de stilte van zwart fluweel.

Geen verf. Geen print. Geen inkt. Het beeld is opgebouwd uit een veld van individuele markeringen, gecontroleerde krassen die direct in het oppervlak van het acrylglas zijn aangebracht, zodat haar aanwezigheid wordt gevormd door wat er is weggenomen in plaats van wat er is toegevoegd.

Licht creëert het beeld niet. Het scherpt het aan. Recht van voren bezien gloeit zij al, een stil veld van fijne krassen samengebracht tot een gezicht, een keel, een paar gesloten ogen. Draait u het werk, verandert u de hoek, en het contrast verdiept zich nog verder, terwijl het licht zich anders nestelt over haar huid zonder het beeld eronder ooit te verliezen.

Vanuit de andere kant van een kamer leest het werk als pure sfeer, een vrouw die oprijst uit duisternis, vastgehouden door iemand die het oog moet zoeken. Pas van dichtbij lost die sfeer op in zijn structuur, een veld van fijne krassen, elk geplaatst, geen ervan toevallig.

Onder de omhelzing ligt een stillere vraag over intimiteit zelf, over hoeveel van een ander wij werkelijk vasthouden, en hoeveel van hen wij eenvoudigweg voelen als afwezigheid, als warmte zonder omtrek. Zij krijgt licht. Hij krijgt alleen schaduw, en de tederheid van het werk leeft precies in dat onevenwicht.

Her Silence Wears Light zet de Art with Scratch serie van Tijs Dragtsma voort, waarin beeldtaal wordt opgebouwd door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging in plaats van pigment of print. Een visuele taal waarin beschadiging geen vernietiging is, maar structuur.

"Wat zij bewaart is licht. Wat zij verliest is vorm, en toch wordt zij gehouden."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.