Hands Scratched Into Longing

Een enkele munt hangt in het donker, al vallend, al te laat om terug te roepen. Daarboven rust een hand in een witte manchet, vingers gesloten tot precies de maat van het geschenk dat hij heeft gekozen te geven. Daaronder opent een menigte handen zich tot de maat van alles wat ze niet hebben.

De hand in de manchet reikt niet. Dat hoeft ook niet. Hij blijft boven in het kader met de roerloosheid van iets dat al heeft besloten, en laat één munt los zoals een kraan wordt opengedraaid, een kleine beweging die hem niets kost en niets terugvraagt.

Daaronder rijzen handen op in rijen, vingers gespreid, polsen die zich langs elkaar heen spannen, elke hand er zeker van dat deze munt, deze hier, voor hem bestemd is. Ze zijn vormgegeven als een veld van fijne krassen die direct in het acrylglas zijn aangebracht, zodat ze op afstand leesbaar zijn als één heldere vorm die omhoog reikt, en pas van dichtbij uiteenvallen in de vele afzonderlijke handen waaruit ze bestaan.

Geen verf, geen druk, geen inkt werd gebruikt om dit beeld op te bouwen. De manchet, de gesloten vingers, de enkele munt en de menigte eronder bestaan omdat er iets van het oppervlak is weggenomen, gecontroleerde oppervlakteschade die in het acrylglas is vastgehouden in plaats van erop geplaatst.

Het beeld is aanwezig op elk uur, in elk licht. Licht schept het niet, het verscherpt het, zodat de manchet en de geheven handen het meeste opvangen en vasthouden, terwijl de ruimte tussen de gevende hand en de wachtende handen bijna volledig donker blijft. Het leest anders vanuit verschillende hoeken, het contrast verdiept onder direct licht zonder ooit de vorm eronder te verliezen.

Hands Scratched Into Longing behoort tot In Plain Sight, een serie binnen Art with Scratch van Tijs Dragtsma waarin beeldvorming tot stand komt door gecontroleerde oppervlakteschade in plaats van pigment of druk, en waarin diezelfde schade een manier wordt om te vragen hoe weinig er nodig is, één munt, één gesloten hand, om zo veel handen tegelijk omhoog te laten reiken.

Wat het werk terughoudt zegt evenveel als wat het toont. Er verschijnt geen gezicht boven de manchet, en ook niet eronder, zodat het enige dat te herkennen overblijft de behoefte zelf is, omhooggehouden en wachtend om te worden gekozen.

"Eén hand beslist. Veel handen hopen."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.