Hands Folded Beneath the Moon

Een figuur zit aan een tafel die van alles ontdaan is, handen gevouwen, een volle maan in plaats van een gezicht. De houding is stil, bijna devoot, de soort stilte die valt vlak voor of vlak nadat er iets gezegd is. Er wordt geen uitdrukking geboden, alleen aanwezigheid, en wachten.

Geen verf. Geen druk. Geen inkt. Het beeld is in het oppervlak van het acrylglas gekrast, geopend in plaats van toegevoegd, een veld van afzonderlijke sporen die het licht vangen en vasthouden zodat de kraag, de schouders en de gevouwen handen naar voren komen als gloeiende vlakken tegen een zwart dat zijn diepte behoudt.

Het maanhoofd wordt gelezen als zichtbaar gemaakte afstand, het deel van een persoon dat zich afwendt terwijl het lichaam dichtbij en open blijft. Gevouwen handen op een lege tafel dragen een oud, eenvoudig gebaar, geduld, terughoudendheid, iemand die iets stils in zich houdt. Tussen de gloeiende figuur en het donker eromheen bevindt zich het hele verhaal, een persoon die in één adem aanwezig en onbereikbaar is.

Het beeld is er altijd, met of zonder direct licht. Licht creëert het niet, het scherpt het aan. Onder strijklicht verdiept het contrast en neemt het oppervlak een stille glans aan, terwijl de hele scène vanuit de andere kant van de kamer samenvalt in één zachte, monumentale gloed. Komt u dichterbij en die gloed lost op in een veld van fijne krassen, elk deel van een oppervlak dat weggenomen werd in plaats van opgebouwd.

Dit werk zet de Art with Scratch-serie van Tijs Dragtsma voort, waarin beeldtaal wordt opgebouwd door gecontroleerde oppervlakteschade in plaats van pigment of druk. Dit werk is uniek.

"Een visuele taal waarbij schade geen vernietiging is, maar structuur."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.