Half Dissolved Into Light

Half Dissolved Into Light toont een gezicht dat gevangen is op het exacte punt waar structuur plaatsmaakt voor deeltjes. Één kant blijft heel, de wenkbrauw, het oog, de lijn van de kaak, gedragen door een veld van afzonderlijke strepen die nauw genoeg op elkaar staan om als huid en bot te worden gelezen. De andere kant verspreidt zich, hetzelfde licht valt uiteen in afzonderlijke punten die wegglijden in het zwart totdat ze niets meer zijn dan een verspreiding van kleine vonken in het donker.

Geen verf. Geen druk. Geen inkt. Het beeld wordt gevormd door gecontroleerde krassen die rechtstreeks in het acrylglas zijn aangebracht, zodat wat eruitziet als een figuur die oplost in licht in werkelijkheid een oppervlak is waarvan is weggenomen in plaats van toegevoegd. Waar de strepen dicht op elkaar lopen, komt het gezicht samen tot helderheid. Waar ze dunner worden, laat het los, punt voor punt, totdat alleen de herinnering aan een profiel resteert tegen het zwart.

De ogen blijven rustig in het centrum van die ineenstorting, het enige deel van het gezicht dat weigert uiteen te vallen. Rondom hen fixeert het oppervlak de persoon niet op zijn plaats, maar het toont het moment waarop identiteit begint te ontrafelen en stelt de vraag wat er nog standhoudt wanneer de helft ervan verdwenen is.

Vanuit de andere kant van een ruimte leest het werk als een enkel treffend portret, een gezicht gevangen in diep chiaroscuro tegen een puur zwarte ondergrond. Van dichtbij wordt het een veld van fijne krassen, talloze kleine gebaren die alleen op afstand oplossen tot een gezicht, dezelfde spanning tussen het geheel en zijn deeltjes waarover het beeld zelf gaat.

Het beeld is altijd aanwezig op het oppervlak, zichtbaar met of zonder direct licht. Licht schept het niet. Het verscherpt het, zodat onder een schampend licht de krassen het licht vangen en het contrast verdiept, de verspreide punten iets feller opvlammen en het werk vanuit verschillende hoeken anders gelezen wordt, zonder ooit het gezicht in het centrum te verliezen.

Half Dissolved Into Light zet de Art with Scratch-serie van Tijs Dragtsma voort, waarbij beeldmateriaal wordt opgebouwd door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging in plaats van pigment of druk. Een beeldtaal waarbij beschadiging geen vernietiging is, maar structuur. Dit werk is uniek.

"Een gezicht is nooit volledig aanwezig, het bevindt zich altijd halverwege in het licht, halverwege in het donker waaruit het voortkwam."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.