Grains Against the Dark

Een hand opent zich, en houdt voor een moment niets dan licht. Grains Against the Dark volgt dat ogenblik waarop zand zijn val begint, elk deeltje dat het licht opvangt voordat het verloren gaat in het donker dat het omringt.

Het beeld is opgebouwd zoals de Void-serie haar beelden altijd opbouwt, door diepte en gecontroleerde afwezigheid in plaats van toevoeging. Er wordt niets op het oppervlak aangebracht. De hand, de vallende korrels, de stille poel die zich beneden verzamelt, alles bestaat dankzij wat er is weggenomen, niet wat er is toegevoegd.

Op afstand leest het werk als één enkele beweging, rustig en bijna stil. Komt u dichterbij, dan lost die beweging op in een veld van individuele sporen, elk dat het licht anders opvangt, elk een enkel korrel dat midden in zijn val hangt. Hoe dichter u kijkt, hoe minder zeker de hand wordt, en hoe meer de val zelf de overhand neemt.

Zand heeft altijd het gewicht gedragen van de tijd die verstrijkt, even vastgehouden en dan losgelaten. Hier krijgt dat oude symbool een tweede leven. Het werk verbeeldt niet alleen het vergaan van iets kostbaars, het voert het ook uit, verschijnend en terugwijkend naarmate het licht eromheen verandert en de toeschouwer beweegt.

Acrylglas houdt het beeld op zijn plaats, maar biedt geen vaste versie ervan. Ochtendlicht, avondschaduw, een lamp die in een stille kamer wordt aangestoken, elk verandert wat het oog kan terugwinnen uit het donker. Het werk is nooit klaar met bezinken.

Grains Against the Dark vervolgt de Art with Void-serie van Tijs Dragtsma, waarin beeldtaal wordt opgebouwd door diepte en afwezigheid in plaats van verf of afdruk. Een visuele taal waarbij afwezigheid geen leegte is, maar aanwezigheid.

"Wat de hand loslaat, onthoudt het licht nog steeds."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.