Glass Cradle of Time

Glass Cradle of Time toont een monumentale zandloper die in volledige duisternis hangt, zijn vorm zo precies dat hij minder gemaakt dan herinnerd aanvoelt. In plaats van zand drijft een miniatuur menselijke figuur van de bovenste kamer naar de onderste, gevangen halverwege de val, halverwege het leven, halverwege alles wat niet kan worden gepauzeerd.

De zandloper is altijd een stille waarschuwing geweest. Hier wordt hij iets persoonlijker. De vallende figuur maakt van een abstracte tijdmaat een lichaam, één enkel leven opgeschort tussen voorrecht en zwaartekracht, tussen de illusie van stilstand en de zekerheid van de afdaling.

Niets in dit beeld is toegevoegd. Het glas, het licht, de vallende vorm bestaan allemaal omdat er materiaal is weggenomen. Gecontroleerde krassen op acrylglas kerven de zandloper in het bestaan, en het is licht, niet pigment, dat hem naar de oppervlakte brengt. Keer u af, en het beeld trekt zich terug in het donker. Keert u terug, en het verschijnt opnieuw, altijd iets anders, nooit volledig stil.

Op afstand leest het werk als één enkel monumentaal object, gewichtloos en precies. Komt u dichterbij, en die helderheid lost op in een veld van fijne, doelbewuste sporen, het bewijs dat diepte en detail zijn opgebouwd uit dezelfde beweging.

Glass Cradle of Time zet de Art with Scratch-reeks van Tijs Dragtsma voort, waarin beelden worden opgebouwd door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging in plaats van pigment of druk. Een visuele taal waarbij beschadiging geen vernietiging is, maar structuur.

"Tijd valt niet. Wij wel."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.