Gandhi in the Green

Uit het zwarte niets vormt een gezicht zich in het licht, de ronde draadmontuur bril, het kale hoofd, de zachte val van een sjaal over de schouders. Dit zijn de attributen die de hele wereld herkent zonder dat er een naam aan verbonden hoeft te zijn, en hier worden ze aan ons teruggegeven, niet als een foto maar als een veld van markeringen, opgebouwd door weglating in plaats van toevoeging. Geen verf. Geen druk. Geen inkt. Het beeld is in het oppervlak van het gekleurd spiegelglas gekrast, één gecontroleerde markering tegelijk, totdat een gelijkenis samenhangt uit pure beschadiging.

Het glas zelf is diepgroen, een kleur die voor dit gezicht nooit een neutrale keuze was. Groen draagt groei, ingetogenheid, de stille discipline van een leven dicht bij de aarde, en het zit achter Gandhis portret zoals overtuiging achter een zachte stem zit. De kleur siert de man niet, zij pleit voor hem.

Licht creëert dit beeld niet, het verscherpt wat er al is. De krassen zijn in elke ruimte zichtbaar, op elk uur, maar onder direct licht vangen de markeringen en kaatsen ze terug, het contrast verdiept zich, de bril en de plooien van de sjaal krijgen een diepte die vlak licht hun niet kan geven. Wendt u zich af en het gezicht verdwijnt niet. Alleen de reflectie eromheen verandert.

Stap terug en het hele portret leest als één rustige, monumentale aanwezigheid die zijn eigen gewicht in de ruimte draagt. Kom dichterbij en die zekerheid lost op in een veld van individuele markeringen, gedisciplineerd, dicht, bewust onafgewerkt aan de randen waar de sjaal plaatsmaakt voor zwart. Tussen die twee afstanden leeft het werk eigenlijk.

Omdat dit spiegelglas is, kijkt u nooit alleen naar Gandhi. Uw eigen omtrek, de kamer achter u, wie er naast u staat, dat alles verzamelt zich in het donkergroene veld rondom het gekraste licht. Het werk vraagt u niet het vanuit een veilige afstand te observeren, het trekt de ruimte en de toeschouwer in hetzelfde oppervlak als het onderwerp, zodat kijken een soort naast hem staan wordt.

Gandhi in the Green zet de Art on Mirror-serie van Tijs Dragtsma voort, waarin gekraste afbeeldingen in gekleurd spiegelglas zijn gezet en de toeschouwer deel van het werk wordt. Een visuele taal waarin beschadiging geen vernietiging is, maar structuur, en waarin de spiegel kijken verandert in deelnemen. Dit werk is uniek.

"Sommige gezichten worden niet geschilderd. Ze worden onthuld."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.