Frida in the Green
Frida in the Green
Binnenkort op veiling
Dit werk wordt binnen de komende 10 dagen opgenomen in een Catawiki-veiling. Schrijf u hieronder in voor de collectors-lijst om onze veilingen te volgen.
Slechts af en toe een e-mail. Uitschrijven kan altijd. Privacybeleid.
Frida Kahlo heeft geen naambordje nodig. De gevlochten bloemenkroon, de samengroeiende wenkbrauwen, de directe blik, één blik is genoeg. In Frida in the Green is dat gezicht niet geschilderd of gedrukt. Het is gevormd als een veld van afzonderlijke sporen in diepgroen gekleurd spiegelglas, zodat het beeld lijkt op te rijzen uit het oppervlak zelf.
Het haar, de wenkbrauwen, de bloemen bij haar oren en het patroon van haar blouse verzamelen zich in helder, fijn licht tegen een spiegel die verder een diepe, stille groene kleur behoudt. Rondom dat licht draagt het gezicht zijn schaduw, de onberoerde delen wijken terug in kleur, donker en stil. Het beeld leeft in dat verschil, in wat mag stralen en wat is achtergelaten om zijn stilte te bewaren.
Groen draagt hier zijn eigen lading. Het is de kleur van groei en van de tuin waarnaar zij keer op keer terugkeerde, de kleur van een leven dat werd volgehouden ondanks pijn, en het nestelt zich rond haar portret als de stilte in een kamer nadat alles gezegd is.
Omdat het oppervlak gekleurd spiegelglas is, is de ruimte rondom het werk er nooit afwezig van. Muren, andere schilderijen, de mensen die voorbijlopen, dit alles nestelt zich in het groen tussen en rondom de sporen, zodat wie voor Frida in the Green staat voor een moment ook deel uitmaakt van haar portret.
Het beeld wacht niet op licht om te bestaan. Het is er in een stille kamer evenzeer als onder een enkele gerichte lichtstraal, altijd aanwezig in het oppervlak. Licht creëert het niet, het verscherpt het. Onder sterker licht vangt en bundelt het veld van sporen, verdiept het contrast, verschuift de reflectie rondom haar terwijl het portret zelf standhoudt.
Frida in the Green zet de Art on Mirror-reeks van Tijs Dragtsma voort, waarin gekraste beeldtaal is aangebracht in gekleurd spiegelglas en de toeschouwer deel wordt van het werk. Een beeldtaal waarbij beschadiging geen vernietiging is, maar structuur, en waarbij de spiegel kijken omzet in deelnemen.
"Zij keek terug, lang voordat iemand het aandurfde haar werkelijk aan te kijken."
Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.
Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.
