Frida in a Crown of Light

Frida in a Crown of Light draagt een van de meest herkenbare gezichten van de twintigste eeuw, gevormd niet in verf maar in het oppervlak van het acrylglas. Haar samengroeiende wenkbrauwen, haar onverschrokken blik, de stand van haar mond, allemaal gevormd door gecontroleerde krassen die het oppervlak tegelijkertijd huid en schaduw laten worden.

Om haar heen straalt een hoofdtooi van gesteven kantplooien naar buiten als een aureool, elke plooi gevangen als een veld van fijne krassen die naar de rand van het kader reiken. Op afstand leest de kraag als een wiel van puur licht dat om haar hoofd cirkelt, van dichtbij opent hij zich in afzonderlijke strepen, elk een splinter van het geheel.

Het gezicht zelf blijft donker in het midden, de ogen, de wenkbrauwen, de holte onder de jukbeenderen onttrokken aan het licht zodat de blik zijn gewicht behoudt. Bloemen vastgestoken in haar gevlochten haar vangen dezelfde gloed als de kraag, een kleine kroon binnen de grotere, ter ere van een vrouw die haar eigen beeld omzette in een taal van identiteit.

Het beeld is altijd aanwezig, gekrast in het oppervlak van het acrylglas in plaats van erop te rusten. Licht schept het beeld niet, het verscherpt het, onder direct licht vangen de plooien de gloed en flakkeren zij op, het contrast verdiept zich, en het portret leest anders vanuit elke hoek zonder zichzelf ooit te verliezen.

Frida in a Crown of Light vervolgt de Art with Scratch-serie van Tijs Dragtsma, waarin beeldmateriaal wordt opgebouwd door gecontroleerde oppervlakbeschadiging in plaats van pigment of druk.

"Een kroon wordt niet alleen gedragen. Soms wordt zij in het donker gesneden totdat zij schittert."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.