Folded Into Silence

In Folded Into Silence trekt een figuur zich samen tot stilte, gehuld in stof dat valt als te lang ingehouden adem. De draperie vloeit samen over gevouwen knieën, kam die zich nestelt in holte, totdat het hele vierkant zich stil lijkt te sluiten rondom één gebogen hoofd en één paar gevouwen handen.

Hier werd niets toegevoegd om dat figuur te laten verschijnen. Het beeld rijst op uit diepte en afwezigheid alleen, uit wat aan het oppervlak is onttrokken in plaats van erop geplaatst, zodat schaduw zich samentrekt in de vorm van een neergebogen gezicht zoals herinnering zich samentrekt rondom één enkel moment.

Gezien vanuit de andere kant van een ruimte leest het werk als een monumentale stilte, een bleke vorm zwevend in het zwart. Kom dichterbij en die stilte opent zich tot een veld van diepte, een wisselend landschap van schaduw en licht dat zich pas weer tot een figuur oplost zodra u terugstapt.

Het vouwen is het onderwerp, evenzeer als het figuur dat is. Een lichaam dat zo volledig in zijn eigen draperie gewikkeld is wordt een studie in terugtrekking, in de besloten architectuur van verdriet en herinnering, in hoe stilte een mens inniger kan omhullen dan welke omhelzing ook.

In een ruimte gehangen blijft het werk verschuiven met de dag. Ochtendlicht verzacht de plooien tot iets wat bijna ademt; avondlicht trekt de holten diep naar binnen, en het figuur lijkt zich verder in zichzelf te vouwen, zijn stilte bewarend.

Folded Into Silence vervolgt de Art with Void-serie van Tijs Dragtsma, waarin beelding wordt opgebouwd door diepte en afwezigheid in plaats van verf of druk.

Een visuele taal waarin afwezigheid geen leegte is, maar aanwezigheid.

"Sommige stiltes zijn niet leeg. Ze zijn eenvoudig gevouwen."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.