Folded Into Darkness

Folded Into Darkness begint waar het gezicht verdwijnt. Een klassiek profiel, neus en lippen die het laatste licht opvangen, is strak omwikkeld in stof totdat alleen de lichtste plooien zichtbaar blijven tegen totaal zwart.

Hier is niets toegevoegd. Het beeld bestaat doordat het oppervlak is weggenomen, gecontroleerde krassen op acrylglas laten licht door waar het materiaal is veranderd en weigeren het overal elders. Loopt u langs het werk, dan verschuiven de plooien, het gezicht drijvend tussen helderheid en afwezigheid, alsof het ademt onder het doek.

De omwikkeling suggereert verhulling, bescherming, zelfs rouw, een gezicht gevangen in het moment voordat het verdwijnt of het moment waarop het wordt onthuld. Wat verborgen is, wordt aanweziger dan wat wordt getoond, en de ogen die we niet kunnen zien dragen meer gewicht dan welke blik ook.

Vanuit de andere kant van de ruimte leest het werk als sculptuur, monumentaal en stil. Dichterbij lost het op in een veld van gecontroleerde krassen, een oppervlak dat pas weer tot een gezicht wordt zodra de toeschouwer terugstapt en het licht het vindt.

Dit werk zet de Art with Scratch-reeks van Tijs Dragtsma voort, waarin beelden worden opgebouwd door gecontroleerde oppervlakteschade in plaats van pigment of druk.

"Sommige gezichten zijn het helderst wanneer ze bijna verdwenen zijn."

Een visuele taal waarin schade geen vernietiging is, maar structuur.

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.