Elvis in Silver Light

Elvis in Silver Light vangt één enkel moment voor het geluid. De ogen zijn gesloten, de lippen raken nauwelijks de microfoon, en de hand gekromd om de standaard is de enige zekerheid in een ruimte die voor het overige is opgegaan in zwart. Het podium, het publiek, het lawaai dat hem tot legende maakte, dat alles is weg. Wat rest, is een gezicht dat zweeft tussen stilte en de eerste noot.

Het portret is niet geschilderd of gedrukt op het oppervlak. Het is opgebouwd uit diepte, uit wat is weggenomen in plaats van toegevoegd, zodat het beeld bestaat als een veld van afwezigheid dat het oog zelf aanvult. Geen verf. Geen print. Geen inkt. Alleen het oppervlak zelf, dat de vorm bewaart van een man die de wereld dacht al te kennen.

Op afstand in de ruimte is het werk rustig, bijna stil, een donker vlak met een enkele gloed van herkenning. Kom dichterbij en die stilte opent zich tot een fijn veld van diepte, dat verschuift met het licht eromheen en de hoek van waaruit het wordt bekeken. Het portret verschijnt en vervaagt, nooit vastgelegd, veranderend met het uur en het oog dat het ontmoet.

Elvis wordt herinnerd als beweging, spektakel, geluid dat tot mythe werd. Hier is hij teruggebracht tot adem en concentratie, een jonge man alleen met een microfoon voordat het lawaai begon. De duisternis om hem heen is geen leeg decor, maar het gewicht van alles wat onzichtbaar is, de jaren die nog komen moesten, de stilte die volgde. Wat het licht kiest te onthullen, zegt evenveel als wat het achterhoudt.

Elvis in Silver Light zet de Art with Void-reeks van Tijs Dragtsma voort, waarin beeldtaal wordt opgebouwd uit diepte en afwezigheid in plaats van verf of druk.

Een visuele taal waarin afwezigheid geen leegte is, maar aanwezigheid.

"Voor het geluid is er alleen licht en stilte."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.