Dripping Into Nothing

Een minimaal hedendaags kunstwerk over ontbinding, identiteit en de stille overgave van vorm.

De figuur staat, of stond ooit. Wat rest is een buste zonder gezicht, zonder naam, zonder de trekken waaraan wij elkaar herkennen. Zij is reeds bezig te vertrekken. Lange bleke sporen dalen van de kin en de sleutelbeenderen, alsof de grens tussen het zelf en de duisternis niet langer standhoudt.

Geen verf. Geen print. Geen inkt. Het beeld is opgebouwd uit diepte en beheerste afwezigheid binnen het oppervlak zelf. Wat u ziet, is niet aangebracht, het is onthuld. De figuur verschijnt door contrast, door de verhouding tussen schaduw en de stilte die haar omringt.

Van een afstand is het werk monumentaal en stil. Het silhouet houdt stand. De bleke sporen dalen in trage, haast rituele geometrie. Kom dichterbij, en het oppervlak wordt een veld van diepte, elke leegte trekt het oog verder naar binnen, voorbij de vorm, het duister onder in.

De gezichtsloosheid is geen wonde. Zij is een vraag. Wat lost het eerst op, de vorm of de naam? De druppels suggereren iets dat wordt prijsgegeven, niet gewelddadig maar geleidelijk, het moment voordat niets en iets samenvallen.

Dripping Into Nothing zet de Art with Void-serie van Tijs Dragtsma voort, waarin het beeld wordt opgebouwd uit diepte en afwezigheid in plaats van verf of print. Het werk verschuift met het licht van de ruimte waarin het is geplaatst, en beweegt tussen aanwezigheid en bijna-verdwijning naargelang uw standpunt. Een beeldtaal waarin afwezigheid geen leegte is, maar aanwezigheid.

"Het gezicht was het laatste dat verdween."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunnen via de contactpagina worden gesteld.