Dalí Etched From Darkness

Dalí Etched From Darkness houdt Salvador Dalí vast precies zoals hij wilde dat de geschiedenis hem zou herinneren, beheerst, theatraal, al bewust van de camera lang voordat die klikte. Geen verf. Geen druk. Geen inkt. De gelijkenis bevindt zich in het acrylglas zelf, gevormd door gecontroleerde krassen in plaats van pigment, een veld van fijne krassen dat uit een verder zwart oppervlak samenkomt tot een gezicht.

Het voorhoofd, de diepliggende ogen, de beroemde snor die omhoog krult als een versiering, en de hand die onder de kin gedrukt is, komen allemaal tevoorschijn als licht dat in het oppervlak gevangen zit. Het jasje en de ruimte om hem heen blijven donker, onaangeroerd gelaten, zodat de man aan de randen vervaagt terwijl het gezicht in het midden standhoudt. Vanuit de andere kant van een kamer leest het portret als één rustige, monumentale aanwezigheid. Van dichtbij valt het uiteen in een veld van afzonderlijke sporen, geduldig en precies.

Het beeld heeft geen spotlight nodig om te bestaan, het is aanwezig in gewoon licht net zo goed als in direct licht. Wat verandert is de diepte. Onder sterker licht vangen de krassen het licht en verdiept het contrast, trekken de ogen zich verder terug in hun eigen schaduw, scherpt de snor aan tot één beslissende lijn. Licht schept het beeld niet. Het verscherpt het. Beweeg u om het werk heen en het leest anders vanuit verschillende hoeken, zonder ooit het gezicht eronder te verliezen.

Dalí bouwde een publiek zelf op dat zo volledig was dat het moeilijk werd om er doorheen te kijken, een masker zo overtuigend dat mensen het aanzagen voor de man. Dit portret werkt op dezelfde manier, een oppervlak dat volledig is opgebouwd uit wat er is weggenomen, dat een gezicht bij elkaar houdt door afwezigheid in plaats van toevoeging. Het draagt de vraag die Dalí zijn hele leven uitlokte, waar de voorstelling eindigt en de persoon begint, en het laat die vraag in het donker zitten, onbeantwoord, precies waar hij het had gewild.

Dalí Etched From Darkness zet de Art with Scratch-serie van Tijs Dragtsma voort, waarbij beelden worden geconstrueerd door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging in plaats van pigment of druk.

Een visuele taal waarbij beschadiging geen vernietiging is, maar structuur.

"Het masker herinnert wat de man opvoerde."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.