Crown Cut From Midnight

Crown Cut From Midnight houdt een enkele Rolex-wijzerplaat op de rand van herkenning. De kroon en het woord ROLEX bevinden zich als donkere vormen in een veld van fijne krassen dat oploopt naar het licht, de uurindexen grijpen langs de rand, en een boog van de lunette gloeit erboven als een ingehouden adem. Hier is niets gedrukt.

Geen verf. Geen druk. Geen inkt. Het beeld is gekrast in het oppervlak van het acrylglas, een veld van afzonderlijke krassen dat van over de kamer als een wijzerplaat leest en van dichtbij oplost in pure abrasie. Het beeld is altijd aanwezig, het wacht niet tot een lamp het vindt. Licht creëert het beeld niet, het verscherpt het, zodat onder strijklicht de krassen oplichten en het contrast verdiept, terwijl de kroon en de letters rustig gesneden blijven in het donker, ongeraakt door hetzelfde licht dat alles eromheen opheft.

Crown Cut From Midnight behoort tot Objects of Desire, een serie binnen Art with Scratch van Tijs Dragtsma waarbij beeldvorming wordt opgebouwd door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging in plaats van pigment of druk, en waarbij diezelfde beschadiging een manier wordt om te vragen wat wij werkelijk kopen wanneer wij voor het teken kiezen boven het ding waarop het rust.

De kroon heeft Rolex gemerkt sinds 1925, een kleine eigendomsclaim die uitgroeide tot een van de meest herkende tekens ter wereld. Ontdaan van kleur, van staal en leer, van het venster waarachter het gewoonlijk staat, blijft er pure vorm over, vijf punten en een bol, geheven boven een naam en een horizon van uurindexen. Er zit hier bewondering voor de precisie van die vorm, en een stille glimlach over hoeveel van ons verlangen het heeft leren dragen.

Van over de kamer leest de wijzerplaat als geheel, een bleke vlek drijvend in het zwart. Van dichtbij valt hij uiteen in een veld van fijne krassen waarbij geen enkele kras meer gewicht draagt dan de volgende, bewijs dat het beeld is weggenomen in plaats van neergelegd.

Het laat één vraag zitten in het donker naast de kroon: welk teken zou u nog steeds willen dragen als niemand anders het kon lezen. Dit is een zelfstandig kunstwerk van Tijs Dragtsma, niet gemaakt, gelicentieerd of onderschreven door Rolex.

"Een visuele taal waarbij beschadiging geen vernieling is, maar structuur."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.