Chained to the Light

Prometheus verschijnt op het moment dat zijn straf zijn verzet wordt. Geketend aan een gekartelde rots heft hij zijn borst naar een enkele lichtstraal, en weigert de mythe zijn hoofd te laten buigen. Dit is geen figuur dat om genade vraagt. Het is een figuur dat nog steeds reikt, nog steeds brandt, lang nadat het vuur dat hij stal hem is ontnomen.

De compositie bevat niets dan hem en het donker. Een enkele harde lichtbron valt van boven en kerft zijn gestalte uit een zwart dat zo diep is dat het als afwezigheid zelf gelezen wordt. Fijne korrel en dwarrelend stof vangen het licht op als de laatste sporen van iets dat ooit door de lucht bewoog, een theatrale, schilderachtige stilte ontleend aan de oude meesters en opgedreven naar iets ruwers.

Geen verf. Geen druk. Geen inkt. Het beeld is in het oppervlak van het acrylglas gekrast, opgebouwd door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging in plaats van iets dat erop wordt aangebracht. Elke plooi van een spier, elke rand van een schaduw, bestaat omdat materiaal is weggenomen, niet neergelegd.

Het beeld is altijd aanwezig, in elk licht. Direct licht verscherpt het verder, de krassen vangen het licht op en reflecteren het, en het contrast verdiept zich, waardoor de figuur een diepte krijgt die een vlakke druk nooit kan vasthouden. Het leest anders vanuit verschillende hoeken, zonder hem ooit te verliezen. Licht schept het beeld niet. Het verscherpt het.

Vanuit de andere kant van de ruimte is Prometheus monumentaal, één lichaam hangend in het zwart. Stapt u dichterbij, dan lost hij op in een veld van krassen, een oppervlak zonder één vaste lijn, dat pas weer als een man leesbaar wordt zodra u terugstapt. Die verschuiving, tussen het geheel en zijn textuur, weerklinkt in de mythe zelf, één daad van verzet gedragen in een lichaam dat er nooit mee ophoudt daarvoor te betalen.

Chained to the Light zet de Art with Scratch-serie van Tijs Dragtsma voort, waarin beelden worden opgebouwd door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging in plaats van pigment of druk. Een visuele taal waarin beschadiging geen vernietiging is, maar structuur.

"Hij stal het vuur. De rots ketent slechts zijn lichaam, nooit zijn reiken."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.