Audrey Scratched From Smoke
Audrey Scratched From Smoke
Binnenkort op veiling
Dit werk wordt binnen de komende 10 dagen opgenomen in een Catawiki-veiling. Schrijf u hieronder in voor de collectors-lijst om onze veilingen te volgen.
Slechts af en toe een e-mail. Uitschrijven kan altijd. Privacybeleid.
Audrey Hepburn keert zich naar een venster dat is doorstreept met regen, en in dit werk is zij niet opnieuw gefotografeerd, maar opgebouwd uit een veld van fijne krassen die het acrylglas zelf de nacht laten worden. Geen verf. Geen druk. Geen inkt. Het beeld is in het oppervlak gekrast, zodat haar gezicht licht kan vasthouden zoals huid dat ooit deed, en de ruimte om haar heen in puur zwart kan blijven.
Wat overblijft is de essentiële architectuur van de pose: het opgestoken haar, de parels aan haar keel, de opgeheven hand en de sigarettenpijp gevangen tegen het glas. De japon is nagenoeg geheel losgelaten, overgegeven aan het donker, omdat het verhaal hier niet het kleed is maar de vrouw daarbinnen, rechtop, beheerst, kijkend naar regen die zij niet kan voelen.
Het raam zelf wordt een tweede onderwerp. Zijn verticale lijnen lopen door de compositie als regen op glas, fijne krassen die tegelijk architectuur zijn, die haar stille innerlijkheid scheiden van wat er aan de andere kant wacht, een half geziene weerspiegeling, een krul van rook die nauwelijks als structuur overleeft.
Licht schept dit beeld niet. Het verscherpt het. Onder een gerichte lichtbron vangen de krassen het licht en verdiept het contrast, waardoor haar gelaatstrekken naar voren komen uit het donker; in zachter licht trekt zij zich terug in stilte, aanwezig maar teruggehouden, precies zoals zij was in het venster waardoorheen zij kijkt.
Van de andere kant van de kamer leest het werk als een monumentaal, lichtend silhouet, onmiddellijk herkenbaar. Van dichtbij lost datzelfde silhouet op in een veld van afzonderlijke sporen, elk geplaatst, geen ervan toevallig, bewijs dat een beeld dat zo iconisch is nog altijd nieuw gemaakt kan worden door iets weg te nemen in plaats van iets toe te voegen.
Dit werk zet de Art with Scratch-reeks van Tijs Dragtsma voort, waarin beelden worden opgebouwd door beheerste oppervlakteschade in plaats van pigment of druk. Het stelt de vraag wat er van een icoon overblijft wanneer het oppervlak zelf het verstoorde element is geweest.
"Sommige gezichten overleven op licht alleen."
Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.
Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.
