Audrey in Suspended Light

Ze is alleen parels en stilte, en het moment waarop ze haar keel loslaten.

De ogen blijven kalm. De mond blijft beheerst. Al het andere is al aan het vertrekken, naar buiten de duisternis in drijvend alsof de zwaartekracht zich stilletjes had verontschuldigd, alsof iemand pauze had ingedrukt op het ene gebaar dat geacht werd te eindigen. Het is het ogenblik voordat een halssnoer een herinnering wordt.

Audrey in Suspended Light schildert dat moment niet. Het drukt het niet af. Het gezicht en het vallende licht bestaan uitsluitend daar waar het oppervlak zichzelf heeft mogen loslaten, diepte uitgehouwen in gecontroleerde afwezigheid totdat een vrouw verschijnt zoals ze dat zou doen in een ingehouden adem, aanwezig omdat iets om haar heen aan het verdwijnen is.

Van de andere kant van een kamer is het werk stil, bijna roerloos, een portret dat zijn composure bewaart in bijna totale duisternis. Van dichtbij lost die kalmte op in een veld van verspreid licht, honderden kleine vertrekken die in de lucht hangen, elk opvangend wat erop valt en het teruggevend.

Er zit een symbolisch gewicht in een vrouw die niet terugdeinst terwijl wat haar siert losraakt. Elegantie, zo suggereert dit werk, zat nooit in de parels. Ze zat altijd in de stilte eronder, het deel dat beheerst blijft nadat het ornament verdwenen is.

Het werk zet de Art with Void-serie van Tijs Dragtsma voort, waarin beelding wordt geconstrueerd door diepte en afwezigheid in plaats van verf of druk. Een visuele taal waarin afwezigheid geen leegte is, maar aanwezigheid.

"Sommige dingen zijn het meest zichzelf op het moment dat ze beginnen te verdwijnen."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.