Audrey in a Sea of Shadow

Uit een vlak van zwart treedt één gezicht naar voren. Audrey Hepburn, gevangen in die onmiskenbare driekwartswending, de blik die haar tot een van de meest blijvende iconen van de filmgeschiedenis maakte. Al het andere, de kraag, het haar, de studioachtergrond, is teruggegeven aan het donker.

Wat rest is geheel opgebouwd uit weglating. Geen verf, geen druk, geen inkt. De gelijkenis is in het oppervlak van het acrylglas gekrast, een veld van fijne krassen dat het licht opvangt en vasthoudt waar de foto ooit schaduw droeg, en laat de rest wegvallen in een zwart dat totaal is.

Het beeld is altijd aanwezig, met of zonder direct licht. Licht schept het niet. Het verscherpt het, en naarmate de hoek verschuift, verdiept het contrast, winnen de ogen en de lijn van de wenkbrauw een diepte die geen vlakke foto kan dragen.

Gezien vanuit de andere kant van een kamer leest het gezicht als één lichtgevende vorm, dichter bij een herinnering dan bij een portret. Nadert u, dan lost die vorm op in een veld van afzonderlijke markeringen, een oppervlak eerder bewerkt dan bedrukt, monumentaal op afstand en intiem van dichtbij.

Er schuilt hier een stille observatie over roem zelf, over hoe een icoon zo vaak wordt teruggebracht tot een gezicht dat de wereld denkt al te kennen, terwijl alles wat haar ooit omringde, het moment, de ruimte, de persoon, in de schaduw terugtrekt. Wat bewaard blijft is altijd slechts een fragment.

Audrey in a Sea of Shadow continueert de Art with Scratch-serie van Tijs Dragtsma, waarin beelden worden opgebouwd door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging in plaats van pigment of druk.

"Wat de wereld onthoudt is zelden het volledige beeld, alleen het deel dat het licht mocht vangen."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.