A Wrinkle Kept for E.T.

Één enkele rimpel overleeft waar ooit een heel gezicht was. De wenkbrauw die dit wezen beroemd maakte, elke plooi over zijn brede, gekwelde voorhoofd, keert hier terug als een veld van afzonderlijke merktekens, dicht genoeg om de vorm van de herinnering zelf vast te houden.

De ogen blijven ook, het ene gevangen als een bleke, zoekende cirkel, het andere terugvouwend in dezelfde textuur als de huid eromheen. Samen dragen ze de hele uitdrukking omhoog, naar het licht, naar het deel van het hoofd dat nog gezien wil worden.

Alles eronder mag verdwijnen. De lange, vertrouwde hals versmalt tot weinig meer dan een spoor, een paar punten die zijn curve volgen voordat het donker volledig overneemt. De schouders verschijnen alleen aan de uiterste rand van het kader, alsof de figuur achteruit stapt in de nacht waaruit hij gekomen is.

Dit is een gezicht dat de wereld al kent op zijn silhouet alleen, maar hier wordt zelfs het silhouet gevraagd los te laten. Wat bewaard blijft is geen gelijkenis, het is verlangen: de opwaartse kanteling van de kin, de open blik, de stille smeekbede van iets ver van huis. Art with Void vraagt niet of de kijker het wezen herkent. Het vraagt hoe weinig een wezen nodig heeft om toch herkend te worden.

Dit werk is een voortzetting van de Art with Void-serie van Tijs Dragtsma, waarin beeldmateriaal wordt opgebouwd door middel van diepte en afwezigheid in plaats van verf of afdruk. Gevat in acrylglas verandert het met het licht dat het vindt, en onthult meer van het hoofd naarmate de ruimte eromheen donkerder wordt.

Een beeldtaal waarin afwezigheid geen leegte is, maar aanwezigheid.

"Sommige gezichten hebben maar één rimpel nodig om herinnerd te worden."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.