A Whale Scratched From Midnight

Een walvis drijft boven een slapende stad, zijn lichaam gedragen door een hemel die niets voor niets weggeeft. Er is hier geen zee, geen horizon die het zweven verklaart, alleen de stille logica van een droom die heeft besloten dat een walvis thuishoort in het donker boven de daken. Het beeld probeert u er niet van te overtuigen dat het echt is. Het vraagt u alleen even bij hem te blijven.

In het voltooide werk overleeft de walvis als een veld van fijne krassen, zijn grote rug en vinnen bijeengehouden door lijnen die het licht vangen zoals een herinnering grijpt aan de rand van de slaap. De ramen langs zijn buik en de verlichte deuren eronder zijn de plekken waar het oppervlak het meest opengaat, kleine kamers van helderheid binnenin een dier dat ze eigenlijk niet zou kunnen dragen. Al het andere, het uitgestrekte donkere lichaam, de nacht zelf, de grond waarop de huizen staan, is onaangeraakt gelaten, zodat het gloeien ergens vandaan kan komen.

Geen verf. Geen druk. Geen inkt. Het beeld is in het oppervlak van het acrylglas gekrast, opgebouwd door weghalen in plaats van toevoegen, zodat de walvis en zijn verlichte ramen bestaan als gecontroleerde oppervlaktebeschadiging waarbij het materiaal zelf is gevraagd een vorm vast te houden. Het beeld is altijd aanwezig, het hoeft niet te worden ingeschakeld. Onder direct licht vangen de krassen het licht en weerkaatsen het, het contrast verdiept zich en de walvis lijkt iets dichter bij de daken onder hem te komen. Licht creëert het beeld niet. Het verscherpt het.

Vanuit de andere kant van de ruimte leest het werk als één rustige, monumentale scène, een stad die slaapt onder iets enorms en zachts dat overkomt. Van dichtbij lost het op in een veld van afzonderlijke sporen, het soort geduldige, onspectaculaire arbeid dat pas een walvis wordt als u een stap terugzet en uw oog de rest laat doen. Het leest anders vanuit verschillende hoeken, zonder ooit het beeld te verliezen.

Onder het surrealistische beeld schuilt een eenvoudige, menselijke pijn: kleinheid. Een stad vol warme ramen, elk een teken dat iemand wakker is, of veilig, of wacht, afgezet tegen een wezen dat te groot is om ergens in de buurt van een straat thuis te horen. De walvis bedreigt de stad niet. Hij lijkt over haar te waken, zoals bepaalde nachten het gewone even heilig laten aanvoelen.

A Whale Scratched From Midnight zet de Art with Scratch-serie van Tijs Dragtsma voort, waarin beeldmateriaal wordt opgebouwd door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging in plaats van pigment of druk. Dit werk is uniek. Een visuele taal waarbij schade geen vernietiging is, maar structuur.

"Sommige dingen zijn te groot om door de hemel verborgen te worden, dus laat de nacht ze gewoon gloeien."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.