A Warrior Dissolves Into Fragments

Een neoklassieke krijger staat midden in een transformatie gevangen. Zijn hoofd is in profiel gedraaid, zijn blik vastberaden, zijn torso gehouwen met de kalme autoriteit van klassiek marmer. Een zwaard rust diagonaal op zijn borst, vastgehouden met het stille zelfvertrouwen van een lichaam dat de strijd heeft gekend en overleefd. Maar zijn schouder verlaat hem al, uiteenvallend in een zwevende wolk van fragmenten, alsof de steen die hem vorm gaf is begonnen los te laten.

Geen verf. Geen print. Geen inkt. Elke krul van haar, elke richel van spier, elk gebroken splinter dat wegdrijft van zijn schouder is gekrast in het oppervlak van acrylglas, een beeld opgebouwd door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging in plaats van pigment. Wat eruit ziet als erosie is in feite constructie. Verwijdering wordt hier een taal, snijdend naar een beeld in plaats van eraan toe te voegen.

Het onderwerp draagt zijn eigen stille argument. Een krijger is een figuur gebouwd rond uithoudingsvermogen, huid als pantser, spier als bewijs tegen de wereld. Hier valt datzelfde lichaam uiteen op de ene plek waar pantser vaak het dunst is, de schouder die de arm opheft en het gewicht van de strijd draagt. Kracht en ontbinding delen tegelijkertijd dezelfde figuur, geen van beide voltooid, beide permanent.

Het beeld is altijd aanwezig, met of zonder direct licht. Licht schept het hier niet. Het scherpt het aan. Onder een geheven lamp, of gewoon terwijl u door de ruimte beweegt, vangen de krassen het licht op en houden het vast, het contrast verdiept zich, en de fragmenten lijken een fractie meer afstand te winnen van de schouder die ze verlieten. Het leest anders vanuit verschillende hoeken, zonder ooit de figuur in zijn centrum te verliezen.

Vanuit de andere kant van een kamer leest de krijger als één monumentaal beeld, marmer en schaduw, een zwaard vastgehouden met oud zelfvertrouwen. Van dichtbij breekt dat zelfvertrouwen uiteen in een veld van gecontroleerde krassen, een oppervlak dat pas weer een lichaam wordt zodra u een stap terugzet.

A Warrior Dissolves Into Fragments zet de Art with Scratch-serie van Tijs Dragtsma voort, waarbij beeldmateriaal wordt opgebouwd door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging in plaats van pigment of print. Een visuele taal waarbij beschadiging geen vernietiging is, maar structuur.

"Een krijger hoeft niet heel te blijven om sterk te blijven."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.