A Voice Wrapped in Smoke

"A Voice Wrapped in Smoke" begint met een silhouet dat iedereen herkent voordat men het kan benoemen. De hoge beehive, de vloeiende streep van de dramatische winged eyeliner, een slanke getatoeëerde arm gekruld om een vintage microfoon: dit zijn geen modenotities, dit is de code die een generatie uit het hoofd leerde. Wat hier uit het duister opdoemt is geen portret van stijl, het is een portret van een vrouw wier stijl en stem hetzelfde waren geworden.

Geen verf. Geen druk. Geen inkt. Het gezicht, de beehive, de microfoon, dit alles is in het oppervlak van het acrylglas gekrast, opgebouwd door weghalen in plaats van toevoegen. Waar een andere kunstenaar pigment zou aanbrengen, neemt dit werk het weg en laat zwart en lichtend zilver in de plaats het gewicht van de herinnering dragen.

Het beeld is altijd aanwezig, het wacht niet op licht om te bestaan. Maar licht geeft het diepte: onder direct licht vangen de krassen het licht en reflecteren het, het contrast verdiept, de ogen en de sculpturale vlakken van het gezicht krijgen een soort adem. Het leest anders vanuit verschillende hoeken, zonder ooit het beeld te verliezen. Licht schept dit gezicht niet. Het scherpt het aan.

Vanuit de andere kant van de kamer leest het werk als monumentaal, één dramatisch gebaar opgehangen in puur zwart, enorme negatieve ruimte die zich om haar heen perst. Van dichtbij lost datzelfde gebaar op in een veld van gecontroleerde krassen, dat pas weer een gezicht vormt wanneer u terugstapt. Houding en kwetsbaarheid leven in diezelfde afstand, dichtbij genoeg om de schade te zien, ver genoeg om de persoon te zien.

Winehouse's esthetiek was nooit los te denken van haar geluid: de eyeliner als wapenrusting, de beehive als verzet, de stem als bekentenis. Dit werk vraagt wat er overblijft wanneer een zo volledige stijl onlosmakelijk wordt van de vrouw die het draagt, wanneer icoon en individu niet langer van elkaar te scheiden zijn. Gevat in uitsluitend zwart en zilver, rauw in plaats van glamoureus, weerstaat het eraan illustratie te worden en blijft het in de plaats een studie van een vrouw die permanent gevangen zit tussen houding en kwetsbaarheid.

"A Voice Wrapped in Smoke" zet de Art with Scratch-serie van Tijs Dragtsma voort, waarbij beelden worden opgebouwd door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging in plaats van pigment of druk. Een visuele taal waarin schade geen vernietiging is, maar structuur.

"Zelfs in rook kon een stem als die nooit verdwijnen."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.