A Veil Woven From Cloud
A Veil Woven From Cloud
Binnenkort op veiling
Dit werk wordt binnen de komende 10 dagen opgenomen in een Catawiki-veiling. Schrijf u hieronder in voor de collectors-lijst om onze veilingen te volgen.
Slechts af en toe een e-mail. Uitschrijven kan altijd. Privacybeleid.
Ze staat waar het lichaam eindigt en de hemel begint. In plaats van een gezicht dat naar de lucht is gekeerd, heeft een wolk zich genesteld waar een hoofd zou moeten zijn, zacht en immens, alsof de gedachte zelf was opgelost in het weer. Eronder valt een sluier over de volledige hoogte van het kader, en in haar plooien wacht een gezicht, half gegeven, half verborgen.
Hier is niets toegevoegd. Het beeld is opgebouwd uit diepte en een veld van afzonderlijke sporen over het oppervlak, zo bewerkt dat licht dat eroverheen valt de bruid naar voren haalt en het donker haar doet wijken. Geen verf. Geen druk. Geen inkt. Wat verschijnt is niet geschilderd of gedrukt, het is ontlokt door weglating, door wat is weggenomen in plaats van aangebracht.
Vanuit de andere kant van een kamer leest het werk als één stil silhouet, een bruid die oplost in haar eigen sluier, monumentaal en roerloos. Kom dichterbij en dat silhouet valt uiteen in een veld van diepte, een landschap van kleine onttrekkingen dat zich pas opnieuw oplost wanneer u terugstapt. De wolk kroont haar in bijna volledig licht, de sluier rafelt uit in schaduw bij de schouders, en de ogen rusten als afwezigheden in het gezicht, aanwezig doordat ze er helemaal niet zijn.
Een bruid staat altijd op een drempel, waarbij de ene identiteit oplost zodat een andere kan beginnen. Hier is die drempel letterlijk gemaakt, haar hoofd is al tot het weer geworden, onzeker, drijvend, onmogelijk vast te houden, terwijl de sluier, het oudste symbool van wat gezien en ongezien is, haar herkenbaar menselijk houdt eronder. Het werk vraagt wat er van een persoon overblijft op het moment dat zij iets anders wordt, en antwoordt zacht, met licht in plaats van zekerheid.
Dit werk zet de Art with Void-serie van Tijs Dragtsma voort, waarin beelden worden opgebouwd uit diepte en afwezigheid in plaats van verf of druk. Een visuele taal waarin afwezigheid geen leegte is, maar aanwezigheid.
"Een sluier is niet wat het gezicht verbergt. Het is wat het licht moet passeren om het te vinden."
Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.
Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.
