A Thousand Rooms of Silence

A Thousand Rooms of Silence begint met een skyline. Uit de duisternis van een moderne Italiaanse stad bij nacht neemt een monumentaal menselijk profiel gestalte aan, opgebouwd uit de gloed van duizend ramen en de stille geometrie van daken en straten. Het gezicht is de stad, en de stad is het gezicht.

Geen verf. Geen druk. Geen inkt. Het beeld bestaat omdat het acrylglas is bewerkt, gemarkeerd door beheerste krassen die het licht vangen en loslaten. Het profiel is niet aan het oppervlak toegevoegd, het wordt daaruit getrokken, zoals een gezicht uit een menigte kan opduiken zodra u weet waar u moet kijken.

Loop langs het werk en het licht verschuift met u mee. Vanuit één hoek is het profiel onmiskenbaar, monumentaal, bijna architecturaal in zijn rust. Vanuit een andere hoek lost het op in de duisternis, en blijven alleen de ramen over, verspreide lichtpuntjes zonder een gezicht om hen bijeen te houden. Het werk leeft in die beweging, tussen helderheid en afwezigheid.

Ga dichtbij staan en de stad wordt iets heel anders, een veld van krassen, elk een markering, een raam, een leven. Kijk opnieuw en in enkele van die ramen verschijnen kleine, solitaire figuren, nauwelijks zichtbaar, gemakkelijk over het hoofd te zien. Zij zijn het stille tegenwicht voor de schaal van het profiel, een herinnering eraan dat elk monument voor collectieve ambitie bestaat uit individuele, private kamers.

Een gezicht opgebouwd uit een stad. Een stad opgebouwd uit ramen. Ramen die, één voor één, de mensen vasthouden die van ver nooit helemaal gezien worden.

Dit werk zet de Art with Scratch serie van Tijs Dragtsma voort, waarin beeldvorming tot stand komt via beheerste oppervlaktebeschadiging in plaats van pigment of druk. Een visuele taal waarbij beschadiging geen vernietiging is, maar structuur.

"Duizend kamers, één stilte."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.