A Tangle Lit by Thousands

Vanaf boven heeft het knooppunt de rustige, onpersoonlijke orde van iets dat ontworpen is in plaats van bewoond. De op- en afritten winden zich terug op zichzelf, kruisen, splitsen en komen opnieuw samen, een knoop van beweging die volkomen stilstaat. Wat gewoon zou moeten zijn, auto's op weg naar het werk, naar huis, naar niets in het bijzonder, wordt op deze hoogte een patroon met het gewicht van een sterrenbeeld.

Elk van die lichten is een persoon, iemand midden in een reis, denkend aan een vergadering, een telefoongesprek, een ruzie die nog niet voorbij is. Van deze afstand is niets daarvan zichtbaar. Wat overblijft is de vorm die ze samen maken, een veld van individuele tekens strak getrokken tot lussen en lijnen, niet van elkaar te onderscheiden, met hetzelfde gewicht als de weg eronder.

Geen verf. Geen druk. Geen inkt. Het beeld is gekrast in het oppervlak van het acrylglas, de rijstroken en hun lichten opgebouwd uit een veld van fijne krassen die dicht op elkaar staan waar het verkeer samenkomt, en verder uit elkaar waar de weg rustig verloopt. Vanuit de andere kant van de kamer leest het als één doorlopend web van licht, hangend in het zwart. Van dichtbij valt dat web uiteen in de tekens die het gevormd hebben.

Het beeld wacht niet op een lamp om het te vinden. Het is aanwezig in gewoon daglicht evenzeer als na het donker, gekrast in het acrylglas zelf, niet aangebracht op het oppervlak. Direct licht roept het niet op. Licht schept het beeld niet. Het verscherpt het, verdiept de gloed van de lussen en het zwart dat ze omsluit. Het werk leest anders naarmate de hoek van de ruimte verschuift, zonder ooit het eerst geziene beeld te verliezen.

A Tangle Lit by Thousands behoort tot A Matter of Scale, een serie binnen Art with Scratch van Tijs Dragtsma, waarin beeldvorming wordt opgebouwd via gecontroleerde oppervlaktebeschadiging in plaats van pigment of druk, en waarin diezelfde beschadiging een manier wordt om één enkele ochtend af te zetten tegen de omvang van de menigte die hem draagt, rustig, zonder dat een van hen opmerkt hoe klein ze zijn geworden.

De meeste mensen die voor dit werk staan, hebben ergens in de afgelopen dagen iets kleins enorm laten aanvoelen: een vertraagde reactie, een verkeerd begrepen opmerking, een afspraak die uitliep. Het knooppunt betwist dat gevoel niet, het biedt eenvoudigweg schaal. Ergens in dit kluwen draagt één stel koplampen iemand door precies zo'n avond, en het werk vraagt u niet het te vinden. Het vraagt u alleen op te merken hoe weinig verschil het maakt, op deze hoogte, welke het was.

"Van ver genoeg weg ziet zelfs het spitsuur eruit als rust."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.